รั้งแรกที่เฉินหยูได้ยินคำนี้ บนเขาซูซานไม่มีวิชากระบี่นี้ไม่ใช่เหรอ?ในตอนนั้น ลำแสงสีขาวได้ปะทุออกมาจากร่างของฉินอี้ และพุ่งโจมตีไปทั่วทุกทิศทางเฉินหยูเกือบจะกระเด็นไปอยู่แล้ว แต่โชคดีที่เฉินชิงพุ่งเข้ามาบังร่างกายของเธอ เพื่อป้องกันไม่ให้เธอได้รับผลกระทบคลื่นกระบี่ขนาดมหึมาได้แผ่ออกมา ทำให้ภูเขารอบด้านต่างสั่นสะเทือนเมื่อลำแสงสีขาวนี้อ่อนกำลังลง เด็กหนุ่มผู้มีจิตวิญญาณอันกล้าหาญคนหนึ่งก็ยืนนิ่งงันอยู่ที่นั่น เขากำลังถือกระบี่แสงสีดำเล่มหนึ่งเอาไว้ในมือ ร่างกายสวมใส่อาภรณ์สีดำ ดูสง่างามเป็นอย่างยิ่งรูปร่างหน้าตาของฉินอี้ในยามที่เติบโตขึ้น เรียกได้ว่าแทบจะถูกแกะสลักมาจากแม่พิมพ์เดียวกันกับฉินเฉาทุกประการชิ้ง!ฉินอี้เริ่มเหวี่ยงกระบี่แสงสีดำอย่างฉับพลันปราณกระบี่ที่มองไม่เห็นได้ปะทุออกมาในทันทียอดเขาแห่งหนึ่งที่อยู่ฝั่งตรงข้ามพลันถูกฟันขาด ก่อนที่จะค่อยๆเคลื่อนตัวลงมา นำพาให้ฝุ่นและควันจำนวนมากพวยพุ่งลงมาด้วย“สวรรค์…………นะ นี่มัน พลังในขั้นเซียนทองคำนี่!”เฉินหยูเอามือปิดปาก แล้วกล่าวออกมาด้วยความตกใจ“แต่ฉินอี้มีพลังอยู่ในขั้นประกายแสงเท่านั้น ทำไมจู่ๆ เขาถึงได้แข็งแกร่งขึ้นถึงเพียงนี้?”“นี่เป็นแค่พลังของกระบี่เล่มเดียวเท่านั้น”ฉินอี้ยักไหล่ “กระบี่ในสระกระบี่ของเขาซูซาน ข้าได้นำไปคืนเกือบหมดแล้ว เหลือเพียงแค่กระบี่ชั้นดีเล่มหนึ่ง ที่หลอมรวมเข้ากับกระบี่ราชันย์มารของข้า”“หยูเอ๋อ เจ้ารู้
