ดีล่ะ?ในขณะที่เฉินหยูกำลังกังวลใจ เฉินชิงก็โบกมือแล้วพูดออกมา“ไปกันเถอะ พวกเราไปคุยเรื่องนี้ที่เมืองไท่กู่กัน”หลังจากนั้น เธอก็ก้าวขึ้นไปเหยียบบนกระบี่น˺าค้างแข็ง และหายลับไปในทันที“หม่าม๊า รอข้าด้วย! ข้าก็อยากไปเล่นที่เมืองไท่กู่เหมือนกัน!”เมื่อฉินอี้ได้ยินคำว่าเมืองไท่กู่ก็ตื่นเต้นขึ้นมา เขารีบขึ้นไปเหยียบบนกระบี่ราชันย์มาร แล้วท่องกระบี่ไล่ตามไป“ท่านป้า……..ท่านต้องการสร้างชื่อเสียงให้กับเขาซูซานจริงๆเหรอ?”เฉินหยูมองตามหลังท่านป้าของเธอไป ในใจไม่รู้แล้วว่าควรจะรู้สึกยังไงดีเธอไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรออกมา เพราะความสัมพันธ์ของเธอกับฉินเฉานั้นแปลกมากความสัมพันธ์ของทั้งสองคนคืออะไร? เป็นหลานสาว หรือว่าคนรัก?ดูเหมือนว่า ไม่ว่าจะเป็นทางไหน มันก็ไม่เหมาะสมทั้งนั้นท้ายที่สุดแล้ว เธอก็ทำได้แค่ถอนหายใจออกมา จากนั้นก็ท่องกระบี่ไล่ตามไป…….ณ เมืองไท่กู่ในเวลานี้หลังจากที่ฉินเฉาได้เห็นพลังในการสู้รบของกองทัพจิ่วหลี เขาก็ได้มานั่งอยู่ในเมืองไท่กู่ และกำลังมีความสุขไปกับอาหารของเมืองไท่กู่แห่งนี้บนโต๊ะอาหารอันยาวเหยียดเต็มไปด้วยจานเปล่า ซูเฟยกับฮัวเหนียง สาวงามทั้งสองคนต่างจ้องมองฉินเฉาเขมือบแกะย่างทั้งตัวด้วยความประหลาดใจ“พระเจ้า! ฉินเฉา นายคือยอดฝีมือที่กำลังจะโบยบินขึ้นไปเป็นเซียนหรือไง? ความอยากอาหารของนาย คือความกระหายในขั้นสร้างรากฐานชัดๆ!”ซูเฟยเอ่ยถามอย่างอดไม่ได้“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามัน
