ึกเหมือนได้ยกภาระสำคัญลงมาจากบ่า สีหน้าของเขาดูสดชื่นขึ้น เขาตบไหล่ฉินเฉาแล้วกล่าวออกมาแต่ในเวลานี้ หลิวจางได้เดินออกมาจากห้องทำงานด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เธอดึงแขนฉินเฉา แล้วกล่าวว่า “อาจารย์ฉิน เรื่องที่คุณหนีไประหว่างที่ทานข้าวกัน และปล่อยให้ฉันจ่ายเงินเมื่อวานนี้ พวกเราจะต้องออกไปคุยกันให้รู้เรื่อง!”เมื่อพูดจบ เธอก็รีบดึงฉินเฉาออกไป ทิ้งให้คนในห้องทำงานหันมามองหน้ากันไปมาอยู่ข้างหลัง“พระเจ้า! เมื่อวานนี้พวกเขาไปทานข้าวด้วยกัน!”“แถมอาจารย์หลิวยังเป็นคนจ่ายเงินอีก!”“อาจารย์เสี่ยวฉินแย่จริงๆ เป็นสวะชัดๆ!”อาจารย์ในห้องทำงานเริ่มพูดคุยกัน โดยเฉพาะอาจารย์ผู้ชาย พวกเขาต่างรู้สึกอิจฉามากต้องรู้เสียก่อนว่าอาจารย์หลิวลี่เป็นสาวสวย อีกทั้งยังรูปร่างดี เธอคือนางฟ้าของพวกเขาพวกเขาหมั่นชวนเธอออกไปทุกวันแต่ก็ไม่สำเร็จ ในขณะที่อาจารย์เสี่ยวฉินกลายเป็นคนที่ถูกชวนไปทานข้าวฆ่า!คนแบบนี้สมควรถูกฆ่า!งานฉลองวันปีใหม่ในปีนี้ไม่ต้องฆ่าหมูหรอก ฆ่าฉินเสี่ยวซานดีกว่า!“เธอคิดจะทำอะไรเนี่ย………”ฉินเฉาถูกหลิวจางลากมายังมุมอับ จากนั้นหลิวจางก็กดฉินเฉาให้หลังชิดติดกำแพงด้วยท่าทีคุกคาม แล้วถลึงนัยน์ตาคู่โตที่สวยงามใส่ฉินเฉาน่าเสียดายที่เธอสวมใส่ชุดกีฬาที่ปิดมิดชิด ไม่อย่างนั้น ถ้ามองจากมุมนี้จะต้องเห็นร่องลึกบางอย่างแน่นอน…………..โธ่ น่าเสียดายชะมัด“ยังโกรธเรื่องที่ต้องจ่ายเงินเมื่อวานอยู่อีกเหรอ……….ไม่เอาน่าคุณหลิวข
