็กล่าวลาฉินเฉากับหลิวจาง ก่อนที่จะเดินกลับขึ้นไปบนรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ แล้วขับออกไปอย่างช้าๆ“นายคิดว่ายังไง?”หลังจากที่หลิวจางเห็นว่าพวกเขาจากไปไกลแล้ว เธอก็เอ่ยถามฉินเฉา“สองคนนั้นดูเข้าขากันดี ถ้าไม่ข่มขืนก็ขโมย”ฉินเฉาตอบกลับไป แล้วกล่าวขึ้นมาว่า “ฉันจะตามไปดูสักหน่อยว่าสองคนนั้นคิดจะทำอะไรกันแน่”“แล้วฉันล่ะ?”หลิวจางชี้นิ้วมาที่ตัวเอง แล้วเอ่ยถาม“เธอเป็นหัวหน้า แค่ดื่มชา อ่านหนังสือพิมพ์ และรอฟังข่าวอยู่ที่นี่ก็พอแล้ว”เมื่อฉินเฉาพูดจบ เขาก็ฉวยโอกาสในขณะที่อีกฝ่ายยังไม่ทันจะได้คิดอะไร หายตัวไปในทันที“หน็อย! หมอนั่นไปไวชะมัด แล้วนายพูดจาแบบนั้นกับหัวหน้าเหรอ!”หลิวจางกระทืบเท้าด้วยความหงุดหงิดเธอคิดที่จะแอบตามรถยนต์เมอร์เซเดส-เบนซ์คันนั้นไปเช่นกัน แต่จู่ๆ เจ้าของร้านก็วิ่งออกมาเสียก่อน“คนสวย! คนสวย! มาจ่ายเงินก่อน!”“แม่งเอ๊ย! ฉันอุตส่าห์บอกไปแล้วว่าจะจ่ายแค่สองชาม อีตาบ้านั่น!”…….ในเวลานี้ ฉินเฉาที่ชักดาบ หนีค่าอาหารมาได้สำเร็จ ก็ปรากฏตัวขึ้นบนยอดตึกแห่งหนึ่ง และจ้องมองรถยนต์เมอร์เซเดส-เบนซ์ที่กำลังเคลื่อนที่อยู่ด้านล่างอย่างช้าๆตอนนี้คือช่วงเวลาเร่งด่วนในยามเลิกงาน บนท้องถนนเต็มไปด้วยรถยนต์ เมอร์เซเดส-เบนซ์คันนั้นจึงขับเร็วไม่ได้โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อเป็นการจราจรในเมืองจิงโตวด้วยแล้ว หึๆใครต่อใครก็ต้องชื่นชมกันทั้งนั้นฉินเฉานึกขอบคุณเมืองจิงโตวอยู่ภายในใจฉินเฉาอยากรู้มาก ว่าทั้งสองคน
