งร้านเพิ่มอีกชาม แล้วพูดขึ้นมาว่า “เรื่องการกำจัดผู้ติดตามที่เธอพูดถึง มันเป็นแค่การแก้ปัญหาที่ปลายเหตุเท่านั้น”เขาชี้ไปยังคราบน˺าบนโต๊ะของหลิวจาง แล้วกล่าวว่า “ถึงเธอจะกำจัดผู้ติดตามคนนี้ พิภพหลิงก็จะส่งผู้ติดตามคนต่อไปมาที่นี่อยู่ดีผู้ติดตามคนนี้อยู่ที่นี่มานานแล้ว ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเขาจะไม่ส่งพิกัดบนจักรวาลของโลกไปยังพิภพหลิง และในขณะเดียวกัน ถ้าผู้ติดตามคนนี้ถูกฆ่า พิภพหลิงจะไม่ส่งศัตรูที่แข็งแกร่งกว่านี้มาที่นี่หรอกเหรอ? เธอเป็นคนบอกเองว่าพวกมันมีทั้งหมด 7 ระดับ ผู้ติดตามเป็นแค่สามระดับแรกเท่านั้น”“เรื่องที่พูดมา มันก็เป็นแค่วิธีถ่วงเวลาของพวกเราเท่านั้น”หลิวจางกล่าวออกมาว่า “ในอีกไม่ช้าก็เร็ว พวกมันก็จะต้องส่งกองทัพเข้ามาอยู่ดี”“เพราะแบบนั้น ถ้าเธอฆ่าผู้ติดตาม มันก็จะกลายเป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่น”ฉินเฉารับบะหมี่หยางชุนที่เจ้าของร้านส่งมาให้ แล้วกล่าวออกมาว่า “ในความคิดของฉัน ในเมื่อพิภพหลิงตั้งใจจะมาทำสงคราม บุกเข้ามาโจมตีพวกเรา งั้นทำไมพวกเราถึงต้องนั่งรอความตาย รอให้พวกมันมาหาเราด้วยล่ะ? ฉันไม่ชอบนั่งรอความตายหรอกนะ ในเมื่อพวกมันอยากจะต่อสู้มากนัก งั้นก็ดี ฉันจะนำกองทัพของฉัน บุกไปฆ่าพวกมันที่พิภพหลิง ฆ่าพวกมันทุกคนจนกว่าจะย่อยยับ!”“แต่………พวกนายจะไปพิภพหลิงได้ยังไง?”หลิวจางยังคงสงสัยเรื่องนี้มากทีเดียว“พวกมันมาทางไหน พวกเราก็จะไปทางนั้น”ฉินเฉาวางตะเกียบให้ขนานลงกับชาม “เรื่อ