อาคารสีขาวในไม่ช้าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยภายในอาคาร ชี้ให้ฉินเฉาเดินขึ้นไปบนชั้นที่สี่เขาเดินขึ้นไปบนชั้นที่สี่ ท่ามกลางสายตาสงสัยของอาจารย์บางคนที่กำลังเดินขึ้นลงบันไดสำนักงานรับสมัครบุคลากร อยู่ด้านในสุดของสำนักงานผู้อำนวยการและเมื่อฉินเฉาเดินผ่านห้องของผู้อำนวยการไป เขาก็ได้ยินเสียงแปลกๆ ดังขึ้นมาจากด้านในนั้นถึงแม้ว่าพลังของเขาจะยังอ่อนแอ และยังแยกแยะกลิ่นอายไม่ได้แต่หูของเขาก็ยังใช้การได้เป็นอย่างดีเขาเงี่ยหูฟังในทันที โดยแสร้งทำเป็นจัดระเบียบเสื้อผ้า ทั้งที่จริงๆแล้วกำลังแอบฟังอยู่แต่เสียงด้านในกลับเบามาก จนเขาแทบจะไม่ได้ยินอะไรเลยให้ตายเถอะ ช่วยพูดให้ดังกว่านี้ไม่ได้หรือไง? สิ้นเปลืองพลังจริงๆแต่นี่ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับฉินเฉา ใยแมงมุมเส้นบางๆ พุ่งออกไปจากปลายนิ้วของเขา และโยงใยเข้ากับลูกบิดประตูของห้องผู้อำนวยการอย่างเงียบงันด้วยระบบแรงสั่นสะเทือนที่เป็นเอกลักษณ์ของใยแมงมุม ในที่สุดฉินเฉาก็ได้ยินเสียงด้านในตามที่ต้องการเสียที“*&;,…… &;*, @#) ,”แม่งเอ๊ย พูดภาษาของประเทศไหนกันเนี่ย!ฉินเฉาจิตตก ดูเหมือนว่ามันจะไม่ใช่ภาษาบนโลกมนุษย์หลอกลวงกันซะได้!ทั้งๆ ที่คิดว่าจะได้ข้อมูลอะไรมาบ้าง แต่ไม่คิดเลยว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นแบบนี้ หลอกลวงกันจริงๆ!แต่ทันใดนั้นเอง เขาก็ฉุกคิดบางอย่างขึ้นมาได้ เขาจำได้ว่าตัวเองกำลังใส่เสื้อคลุมทวีคูณที่แสนมหัศจรรย์ตัวนี้อยู่ฉินเฉารีบใช้ฟังก์ชันโทรจิต เ
