ันไดเสียก่อนเขาขมวดคิ้ว แล้วรีบนำใยแมงมุมกลับมา ก่อนที่จะเดินเข้าไปด้านในในขณะที่เขาเดินไปได้เพียงสองก้าว ชายร่างผอมสูงคนหนึ่งก็เดินขึ้นมายังชั้นบน“เฮ้ คนคนนั้นน่ะ! คุณเป็นใคร!”ทันทีที่เห็นฉินเฉา เขาก็ตะโกนออกมาทันทีฉินเฉาหันหน้ากลับไปมองอย่างรวดเร็ว แล้วดันแว่นสายตาบนสันจมูก พลางกล่าวออกมาด้วยใบหน้าอันยิ้มแย้มอย่างไม่เป็นอันตรายใดๆ“สวัสดีครับ ผมคืออาจารย์สอนภาษาจีนที่มาสมัครงานในโรงเรียนนี้ครับ”“โอ้?”ชายร่างผอมสูงเลิกคิ้วขึ้นทันที “งั้นเหรอครับ? ผมคือผู้อำนวยการที่รับผิดชอบเรื่องการรับสมัครในครั้งนี้ ชื่อหลิวฮุย ตามผมมาเลยครับ”หลังจากที่พูดจบ ชายร่างผอมสูงก็เดินไปยังห้องทำงานของเขาในขณะเดียวกัน เขาก็เหลือบมองไปยังประตูห้องทำงานของผู้อำนวยการเล็กน้อย จากนั้นก็ลอบมองฉินเฉา“มารดาแกเถอะ”เมื่อหลิวฮุยเดินมาอยู่ข้างๆ ฉินเฉา ประโยคนี้ก็โพล่งออกมาจากปากของเขาทันทีฉินเฉารู้สึกโกรธขึ้นมาในใจ พลางคิดในใจว่า เชี่ย! แกกล้าด่าฉันงั้นเหรอ!แต่แล้วเขาก็ระงับความโกรธเอาไว้ทันที เพราะเห็นได้ชัดว่าประโยคนี้ถูกแปลมาจากเสื้อคลุมทวีคูณผู้ชายคนนี้ฉลาดมาก รู้จักทดสอบเขาก่อนด้วยฉินเฉาหันไปมองหน้าหลิวฮุยด้วยความแปลกใจทันที“ผู้อำนวยการหลิว คุณพูดภาษาของประเทศไหนเหรอครับ? ทำไมผมไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย?”“โอ้ มันคือภาษาของประเทศเล็กๆ น่ะครับ แปลว่าสวัสดี”หลิวฮุยโกหกโดยที่ไม่เปลี่ยนสีหน้าเลยแม้แต่น้อย“อ๋อ เป็นแบบนี
