ายใจออกมาด้วยความโล่งอก“คนอื่นเดินออกไปกันหมดแล้ว คนที่อยู่ข้างในไม่ต้องซ่อนตัวแล้วออกมาเถอะ”หลังจากที่หูเกอปิดประตูห้อง เธอก็หันหน้ามากล่าว“เอ่อ เธอรู้ได้ยังไงว่ามีคนอยู่ข้างใน……….”ฉินเฉากระพริบตาปริบๆ แล้วเอ่ยถามออกมา“นายลืมไปแล้วเหรอ ว่าฉันเป็นอะไร?”หูเกอคลี่ยิ้มเล็กน้อย “ฉันรู้สึกถึงเลือดได้ไวกว่าคนอื่นนะ”อ่า จริงด้วย ผู้หญิงคนนี้เป็นผีดิบ เขาลืมเรื่องนี้ไปได้ยังไง?ฉินเฉานึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้ทันที เขาไม่ได้ติดต่อกับหูเกอมานานถึงได้ลืมเรื่องนี้ไปจากสมองแล้วเขาตบผ้าห่ม สาวน้อยที่อยู่ใต้ผ้าห่มจึงสงบลง ยอมปล่อยมือจากของสำคัญของฉินเฉา แล้วมุดออกมาจากผ้าห่มอย่างช้าๆ เธอยืนหน้าแดงก˹าอยู่อีกด้าน โดยที่ไม่กล้าหันหน้าไปมองหูเกอ“พยาบาลสมัยนี้ใจกล้าจริงๆ อยู่ในห้องพักผู้ป่วยแท้ๆ ยังกล้าลวนลามนายอีก”หูเกอยกมือขึ้นมาปิดปาก และหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ผีดิบสาวตนนี้มีชีวิตอยู่มานาน ได้เห็นสิ่งต่างๆ มามากมาย เธอจึงดูไม่ตกใจนัก“อะ เอ่อ……..หมอหู………อย่าบอกเรื่องนี้กับผู้อำนวยการนะคะ………..”หยางลี่กล่าวเสียงเบา “ถ้าตาแก่ลามกคนนั้นรู้เข้า………เขาอาจจะใช้เรื่องนี้มาข่มขู่ให้ฉันทำเรื่องไม่ดีก็ได้…………”ฉินเฉาเหงื่อตกทันที เรื่องที่เธอทำอยู่มันก็ไม่ดีเหมือนกันนั่นแหละ!“ฉันไม่บอกเขาหรอก………….แต่ฉินเฉา ให้มันน้อยๆ หน่อยเถอะถ้าซูจีของนายรู้ ฉันว่าเธออาจจะมาหักขาที่สามของนายทิ้งก็ได้”“แค่กๆ! อะไรล่ะนั่น ช่วงนี
