“นายรู้จักพิภพหลิงไหม?”คำถามที่หลี่ไป๋ซานเอ่ยถามขึ้นมาอย่างฉับพลัน ทำให้ฉินเฉาใจเต้นรัวพิภพหลิง?หลี่ไป๋ซานก็รู้เรื่องพิภพหลิงงั้นเหรอ?ฉินเฉาเปลี่ยนความคิดไปอย่างไม่รู้ตัว ทันใดนั้นเขาก็ขมวดคิ้วมุ่นจ้องมองหลี่ไป๋ซาน แล้วเอ่ยถามออกมาว่า“พิภพหลิง? มันคืออะไร?”“หึๆ ดูเหมือนว่านายจะไม่รู้จักมันจริงๆ สินะ”หลี่ไป๋ซานส่ายหน้า เขาวางน˺าสไปรท์ลงบนโต๊ะข้างเตียง แล้วลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจ ก่อนที่จะกล่าวต่อไปว่า“เรื่องนี้มีแค่เจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐบาลเท่านั้นที่รู้ พวกเขาได้ค้นพบบันทึกที่น่าอัศจรรย์นี้มาจากแหล่งอารยธรรมโบราณใต้ดินเพียงแต่ว่ารัฐบาลในอดีตไม่ได้ให้ความสนใจกับมัน เพราะคิดว่ามันเป็นแค่จินตนาการอันน่ามหัศจรรย์ของคนในอดีต แต่พอดูจากสัญญาณบ่งชี้ทุกชนิดในตอนนี้ ดูเหมือนว่าพิภพหลิงจะมีอยู่จริง”เขาลูบคางของตัวเอง ดูเหมือนว่ากำลังครุ่นคิดอยู่“แล้วพิภพหลิงคืออะไรกันแน่?”ฉินเฉาเอ่ยถามต่อไปในเมื่อจะแกล้งโง่แล้ว ก็จะต้องแกล้งโง่ให้ถึงที่สุด“มันคือโลกที่พิเศษใบหนึ่ง”หลี่ไป๋ซานกล่าวออกมาว่า “ผู้เชี่ยวชาญหลายคนได้ประเมินเอาไว้ว่า มันน่าจะตั้งอยู่บนดาวเคราะห์สักดวงหนึ่ง เพียงแต่ว่าดาวเคราะห์ดวงนั้นอยู่ห่างไกลจากโลกมากเกินไป ด้วยพลังทางเทคโนโลยีของพวกเรา เกรงว่าจะค้นหาพวกเขาไม่พบภายในหนึ่งร้อยปี กลับกันเทคโนโลยีของพวกเขาอยู่ในระดับที่ยอดเยี่ยมมาก พวกเขาสามารถข้ามอินเทอร์เฟซ เพื่อเข้าถึงตำแหน่งบนโ
