กายของชิโยะ และกลายเป็นพลังดาบของเธอเมื่อมีพลังของกระบี่หงจวิน วิชาป้องกันใดๆ บนโลกนี้ก็จะไม่มีผลต่อเธออีกต่อไปเมื่อเห็นชิโยะดูดกลืนกระบี่หงจวินเข้าไปแล้ว โจโฉก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ“ดีมาก หลังจากนี้เจ้าจะกลายเป็นกระบี่ในมือของข้า! ไปได้แล้วไปฝึกฝนพลังของเจ้า และสักวันหนึ่ง ข้าจะทำให้ฉินเฉาได้ประหลาดใจ!ฮ่าๆๆๆ …………..”โจโฉหัวเราะออกมา ส่วนชิโยะนั้นก้าวถอยหลังไป ก่อนที่ร่างของเธอจะซ่อนเร้นเข้าไปในเงามืดอย่างช้าๆวันนั้น………คงจะอยู่อีกไม่ไกล………..“เฮือก!”ฉินเฉาจ้องมองคมมีดที่ทะลุผ่านมายังหน้าอกของเขา ความเจ็บปวดได้แพร่กระจายออกมาจากหน้าอก“ชิโยะ!”เขาลุกขึ้นนั่งอย่างอดไม่ได้ ความเจ็บแปลบบนหน้าอกทำให้ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวไปเล็กน้อยเชี่ย นานแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ได้รู้สึกเจ็บแบบนี้?เขาลืมตาขึ้นมา ก่อนที่จะพบกับใบหน้ายิ้มแย้มที่อยู่ตรงหน้าเขาฉินเฉาสะดุ้งโหยง แล้วตะโกนก้องออกมาทันที“เชี่ย! นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง!”“โอ้? นายพูดจาแบบนี้กับเจ้านายของตัวเองเหรอ?”หลีไป๋ซานกำลังนั่งไขว่ห้างอยู่ข้างเตียงของฉินเฉา ในขณะเดียวกันเขาก็เปิดกระป๋องสไปรท์ในมือ แล้วยกขึ้นมาดื่ม“ที่นี่ที่ไหน……….”ฉินเฉาจ้องมองกำแพงสีขาวล้วนที่อยู่รอบตัวเขา“ต้องเป็นโรงพยาบาลแน่นอนอยู่แล้ว”หลี่ไป๋ซานตอบกลับไป “เมืองไท่กู่ของนายถูกทำลายจนย่อยยับตอนนี้กำลังอยู่ในระหว่างการซ่อมแซม ส่วนผู้หญิงของนายแต่ละคนมีเรื่องมากมายที่ต้องทำ เพราะ