จะทำร้ายพี่ชายของเธอได้ลงคอเหรอ………..”เมื่อได้เห็นใบหน้าของเขาในยามที่กำลังขอร้องอ้อนวอนโดยเฉพาะดวงตาที่เน่าเฟะคู่นั้น ทั้งซูเฟยและซูจีต่างก็ใจสั่นสะท้านขึ้นมา“ไม่ได้หรอก……..”แต่ทว่าซูเฟยกำหมัดแน่นทันที “ตอนนี้จำได้แล้วเหรอ ว่าพวกเราเป็นพี่น้องกัน…………พี่ชาย ในฐานะที่ฉันเป็นน้องสาวของนาย ฉันย่อมรู้จักนายดี ถ้าหากว่าฉันไม่ทำลายพลังของนาย นายก็จะต้องทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะฆ่าพวกเราต่อไปให้ได้ นายไม่ใช่พี่ชายของพวกเราอีกต่อไปแล้ว………….”“หน็อย! บัดซบ พวกผู้หญิงน่ารังเกียจ!”ดูเหมือนว่าซูเหยาจะรู้แล้วว่าเขาจะต้องเผชิญหน้ากับหายนะ เขาอดไม่ได้ที่จะสบถออกมาว่า “พวกโสเภณีจิตใจโหดเหี้ยม ถึงฉันจะต้องกลายเป็นผี ฉันก็จะไม่ปล่อยพวกแกไปแน่!”ซูเฟยและซูจีต่างหันมามองหน้ากัน ดวงตาของทั้งคู่ฉายชัดถึงความเจ็บปวด“ลงมือเถอะ……….”ซูจีเบือนหน้าหนีฝ่ายซูเฟยสูดลมหายใจเข้าไป แล้วยกมือขวาขึ้นมาอย่างช้าๆปลอกกรงเล็บที่อยู่บนมือข้างขวาได้ส่องแสงแพรวพราวออกมาแต่ในขณะนั้นเอง พื้นดินกลับสั่นสะเทือนอย่างกะทันหันจากนั้นร่างหนึ่งได้พุ่งตัวออกมา พุ่งชนเข้ากับตำหนักเจ้าเมืองที่อยู่ด้านข้าง ร่างนั้นได้ทำลายตำหนักเจ้าเมือง ก่อนที่จะพุ่งลงมายืนอยู่บนอากาศร่างนั้นหมุนตัวอยู่หลายรอบและหยุดลงทุกคนจ้องมองไปยังร่างนั้น และเห็นรอยสักรูปอสูรอยู่บนหน้าอกนั่นไม่ใช่ชือโหยวหรอกเหรอ?ทุกคนต่างรู้สึกประหลาดใจ จู่ๆ เขาก็มีหัวได้ยังไง?“ไม่คิดเล
