กับความแข็งแกร่ง ก็อาจจะกลายเป็นรูปสลักน˺าแข็งไปแล้วเมื่อหันมามองดูซูเหยาอีกที นั่นถือสถานที่ที่ถูกพายุน˺าแข็งพัดถล่มมากที่สุดแต่เมื่อลูกไฟสีดำขนาดเล็กหล่นลงมากระทบร่างกายของเขา มันกลับกลายเป็นไอและหายไป ไม่มีพลังคุกคามใดๆ หลงเหลืออยู่เลย“ไม่มีประโยชน์หรอก สิ่งที่เธอทำมันไร้ประโยชน์”ซูเหยากำลังถือกระบี่หงจวินในมือ แล้วกล่าวเย้ยหยันออกมา“ตราบใดที่ฉันยังมีกระบี่หงจวินอยู่ในมือ พวกเธอก็ทำอะไรฉันไม่ได้ทั้งนั้น นี่คือพลังของเทพเจ้ายังไงล่ะ! ชือโหยว อย่าทำให้พวกเราต้องสูญเสียเวลาอันมีค่า ฆ่าพวกมันให้หมดซะ!”“ฮ่าห์! ฮ่าห์!”ชือโหยวทำตามคำสั่งของซูเหยา เขาคว้าขวานเหล็กสีดำขนาดใหญ่ วิ่งตรงเข้าไปอยู่ตรงหน้าซูจี ก่อนที่จะเหวี่ยงขวานเข้าใส่เธอ“ไสหัวไปซะ!”แต่ฉินเฉายกเท้าขึ้น เตะขวานที่เหมือนกับบานประตูเหล็กนั้นพลังของคชสารปีศาจยังคงโคจรไปทั่วร่างกายขวานเล่มนั้นได้พาร่างของชือโหยว ลากออกไปจากระยะของหอคอยแห่งนี้ทันที“ซูจี ฝากจัดการเจ้านั่นด้วยนะ! ซวนหยวนอิงจี๋ ส่วนเธอมาเอาชือโหยวให้ตายกับฉัน!”ฉินเฉากล่าว แล้วกระโดดไล่ตามชือโหยวไปในทันที“ข้าไม่ได้มีรสนิยมแปลกๆ แบบนั้นสักหน่อย”ซวนหยวนอิงจี๋หน้ามุ่ย ก่อนที่เธอจะกระโดดตามลงไปจากหอคอยร่างของชือโหยวพุ่งไปปะทะกับอากาศด้วยความรวดเร็ว จนเกิดเสียงลมพัดหวีดหวิวขึ้นมามือของเขาคว้ากำแพงของหอคอยเอาไว้ ราวกับต้องการที่จะหยุดร่างกายของตัวเองแต่เท้าของฉินเฉาก้าวเหย
