ผาไหม้จนกลายเป็นเถ้าถ่านเชี่ย! หัวใจของเขาสั่นสะท้านในทันทีนั่นไม่ใช่หัวของชือโหยวหรอกเหรอ!เขานึกอยากจะเตะตัวเองจริงๆ ทำไมถึงซวยได้ขนาดนี้!พวกเขาทั้งคู่ต่อสู้กัน แต่สุดท้ายดันทำให้ชือโหยวหาหัวของตัวเองเจอซะได้ชือโหยวสะบัดแมกมาออกไปจากหัวของตัวเอง จากนั้นนำมาวางเอาไว้ที่ลำคอ เขาบิดมันไปมาอยู่หลายครั้ง จนในที่สุดก็แนบสนิทเขาหันศีรษะไปมาเล็กน้อย ราวกับจะทำให้กระดูกส่วนคอรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้นในที่สุด ดวงตาที่อยู่บนศีรษะก็ลืมตาขึ้นมา“มีหัวแล้วรู้สึกดีกว่าจริงๆ ด้วย……….”เขายกฝ่ามือขึ้นมานวดคอ และสัมผัสใบหน้าของตัวเอง จากนั้นก็คลี่ยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ“ลูกหลานของตระกูลซวนหยวน ที่จริงแล้วข้าควรที่จะต้องขอบใจเจ้า”
