ทันทีที่ได้เห็นใบหน้าของเขา ซูจีก็พลันหยุดหายใจร่างของเธอนิ่งงัน เข้าสู่สภาวะอัมพาตอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนฝ่ายซูเฟยที่อยู่ข้างล่างหอคอย เมื่อได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด เธอก็ก้าวถอยหลังไปสองก้าว แล้วทรุดตัว นั่งคุกเข่าลงไปกับพื้นดิน“ปะ เป็นไปได้ยังไง………”“เป็นแกจริงๆ ด้วย……..”ฉินเฉากำกระบี่หยินหยางราชันย์มารเอาไว้แน่น หยดเหงื่อเย็นๆไหลลงมาบนฝ่ามือไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยคาดเดาเรื่องนี้ขึ้นมาในใจ แต่การคาดเดานั้นได้ถูกลบเลือนไปโดยไม่รู้ตัวแต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า หึๆ ……..โอ้? หึๆ อะไรล่ะ? เขาแค่จะถอนหายใจออกมาต่างหาก!“ทะ ทำไมถึงเป็นนายล่ะ………..”ซูจีน˺าตาคลอเบ้าอย่างห้ามไม่ได้ความทรงจำในอดีตถูกทำลายจนไม่เหลือชิ้นดีในตอนนี้ เธอเกิดความคิดที่อยากจะตายขึ้นมาเธอไม่อาจเชื่อทุกสิ่งทุกอย่างที่เห็นอยู่ตรงหน้าได้จริงๆ“ไม่อยากจะเชื่องั้นเหรอ?”กุนซือถอดหน้ากาก เผยใบหน้าอันหล่อเหลาออกมาทั้งจมูกและดวงตาต่างได้สัดส่วน แต่น่าเสียดายที่ดวงตาคู่หนึ่งกลายเป็นสีดำ ลูกตาได้เน่าเฟะไปแล้วฉินเฉาเคยเห็นใบหน้านั้นมาแล้วหลายครั้งหากไม่ใช่พี่ชายของฝาแฝดตระกูลซู ซูเหยา แล้วจะเป็นใครไปได้อีก?“พอเห็นหน้าของฉันแล้วรู้สึกตกใจ ประหลาดใจ ไม่อยากจะเชื่อเลยใช่ไหม?”ซูเหยากล่าวเย้ยหยันออกมา “ฉันอยากจะให้พวกแกได้จดจำไปชั่วชีวิต ถึงแม้ว่าจะตายไปก็จะต้องจดจำเอาไว้ในจิตวิญญาณ!”“ทำไม……..ถึงเป็นนายไปได้ล่ะ……….”ซูจีเอนตัวพิงกำแพงด้านหลัง หยาด
