วด้านหลังซูเฟย แล้วใช้มือข้างหนึ่งโอบเอวของซูเฟยเอาไว้ ในขณะที่มืออีกข้างยกกระบี่หยินหยางราชันย์มารขึ้นมา และใช้พลังของคชสารปีศาจเก้าเร้นลับสกัดกั้นขวานของชือโหยวตู้ม!เขาโอบกอดซูเฟยเอาไว้ ร่างทั้งร่างพลันร่วงลงบนพื้นและลุกไม่ขึ้นไปชั่วขณะ“นาย………..คิดจะฆ่าพวกเราจริงๆ เหรอ?”ซูจีเหม่อมองซูเหยา“ถ้าไม่ใช่แบบนั้น แล้วเธอคิดว่าบิดาล้อเล่นกับพวกเธอหรือไง?”กุนซือหรือซูเหยากล่าวเยาะเย้ยขึ้นมาอีกครั้ง “ถึงยังไงพวกเธอก็จะต้องตายกันหมดอยู่แล้ว ยังจะถามเรื่องพวกนี้ไปเพื่ออะไรอีก?”“นายอยากได้สมบัติของพ่อขนาดนั้นเชียวเหรอ?”ซูเฟยค่อยๆ ลุกขึ้นมาจากพื้น แต่น่าเสียดายที่ฉินเฉายังคงถูกกดตัวเอาไว้ และกลายเป็นเบาะรองนั่งให้กับเธออย่างไรก็ตาม ฉินเฉามีความสุขมากที่ได้เป็นเบาะรองนั่งให้กับสาวสวยร่างกายของซูเฟยนุ่มนิ่มมาก สะโพกของเธอก็ยังโค้งมน ฮี่ๆ……….แต่ถ้าพระสูตรหัวใจเพชรของเขาไม่ถูกทำลายก็คงจะดีกว่านี้เพราะตอนนี้เขารู้สึกเจ็บหลังมากข้างหน้ามีความสุข แต่ข้างหลังเจ็บปวด แบบนี้สินะที่เขาเรียกกันว่า ความเจ็บปวดที่มีความสุข?“สมบัติของตระกูลเหรอ? เมื่อก่อนฉันอาจจะให้ความสำคัญกับเรื่องกิจการมาก”ม่านตาของซูเหยาหดลง เขากล่าวออกมาว่า “หากไม่มีสิ่งเหล่านั้นฉันก็จะไม่มีชีวิตอยู่ และจะต้องตกต˹ากลายเป็นขอทาน…………พวกเธอคงอยากจะเห็นพี่ชายของตัวเองกลายเป็นขอทานมากสินะ ถึงได้เอาสิ่งที่ควรจะเป็นของฉันไป……………”“ที่พ่อไม่ให้สม
