กัดกลั่นขึ้นมาด้วยพลังเทพเท่านั้น อีกทั้งยังต้องใช้เตาหลอมลืมใจด้วย”ฉินเฉาแสยะยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจดูเหมือนว่าจักรพรรดิสวรรค์จะรู้แผนการของฉินเฉาแล้วเขายังคงยืนนิ่ง ร่างที่เคยแผ่กลิ่นอายของความแข็งแกร่ง ตอนนี้กลับดูโรยราไปบ้างแล้วกลิ่นอายของจักรพรรดิที่เคยมีได้หายไปอย่างสมบูรณ์ไม่ว่าจักรพรรดิจะทรงพลังสักแค่ไหน ก็ยังต้องมีวันที่แก่ชราลงเช่นกันในวันนี้ ความทะเยอทะยานไม่ใช่เรื่องสำคัญอีกต่อไปแล้วสิ่งเดียวที่เขาต้องการก็คือการมีชีวิตรอดดังนั้นจักรพรรดิสวรรค์จึงยื่นมือข้างหนึ่ง ถอดมงกุฎของตัวเองลงมาอย่างช้าๆ“ฝ่าบาท……..”“ฝ่าบาท ไม่นะ………”เมื่อขุนนางเซียนมากมายเห็นแบบนี้ ในใจก็พลันโศกเศร้าและกล่าวเกลี้ยกล่อมอย่างห้ามไม่ได้“ข้า………..แก่ชราลงมากแล้ว…………”จักรพรรดิสวรรค์ไม่ได้ใช้คำว่า “เจิ้ง” มาเรียกตัวเองอีกต่อไปเขาถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วกล่าวว่า“หากเยว่เอ๋อสามารถปกครองสวรรค์ได้เป็นอย่างดี นั่นก็นับว่าเป็นการชดใช้แทนบิดาอย่างข้า เป็นเวลาเนิ่นนานมากแล้ว ข้าได้สะสมความผิดบาปมามากมายเกินไป ความผิดบาปของข้ามันช่างมากมายเหลือเกิน”ดูเหมือนว่าตอนนี้เขาจะเข้าใจมันอย่างถ่องแท้จริงๆ เขาเงยหน้าขึ้นไปมองท้องฟ้าอย่างช้าๆ “ตอนนี้ ถึงเวลาแล้วที่ข้าจะต้องชดใช้ความผิดบาปนั้น”“ฝ่าบาท ท่านคิดแบบนั้นจริงๆ เหรอ?”มือของหวังหมู่สั่นเทาเล็กน้อยเธอไม่อยากจะเชื่อเลย เมื่อวานยังดำรงตำแหน่งสูงสุด แต่วันนี้กลับต้องกลายเป็
