ถ้าพวกเราต้องการที่จะทำลายสวรรค์ในตอนนี้ มันก็เป็นแค่เรื่องเล็กๆ เท่านั้น”ฉินเฉาที่นั่งอยู่ตรงนั้น กำลังลอบฟื้นฟูพลัง ในขณะที่ความคิดในหัวกำลังวิ่งฉิวไปด้วย“ฉินเจินเหรินไม่ควรพูดแบบนั้น”ไท่ไป๋จินซิงกลอกตาไปมา แล้วกล่าวออกมาว่า “ในเมื่อองค์หญิงเก้าอยู่กับพวกเจ้า พวกเจ้าก็ควรที่จะรู้เรื่องนี้ดีเช่นกัน ดินแดนเซียนถือเป็นสถาบันอันยิ่งใหญ่ หากพวกเจ้าทำเรื่องที่เกินสมควรขึ้นมา เกรงว่าทั่วทั้งดินแดนเซียนอาจจะกลายเป็นศัตรูกับพวกเจ้าเอาได้”“เฮ้ ไท่ไป๋ ดูเหมือนว่าเมื่อครู่นี้ฉันจะพูดผิดไปซะแล้ว นายไม่ได้มีชีวิตอยู่มาเป็นหมื่นปีอย่างไร้ประโยชน์ แต่ว่าใช้ชีวิตเหมือนกับสุนัขนี่เอง”ฉินเฉายิ้มเย้ย ทำให้ไท่ไป๋จินซิงเปลี่ยนสีหน้าไปทันที“ใช่ ถ้าฆ่าพวกนาย มันก็อาจจะทำให้เกิดหายนะที่ร้ายแรงต่อชีวิตขึ้นกับพวกเรา แต่ถ้าไม่ฆ่าพวกนาย แล้วพวกเราจะรู้ได้ยังไงว่าพวกนายจะไม่มีความคิดที่จะมาโจมตีพวกเราอีก? มีสำนวนดีๆ ที่ว่า ปล่อยเสือเข้าป่า พวกเราคาดเดาผลลัพธ์ของมันไม่ได้หรอก เพราะแบบนั้นถึงได้มีสำนวนที่ว่า คนเท้าเปล่าไม่เกรงกลัวคนสวมรองเท้า หมูที่ตายไปแล้วไม่เกรงกลัวต่อน˺าเดือด ถึงยังไงพวกเราก็เป็นเนื้อร้อนๆ อยู่แล้ว จะวางแนวนอนก็เจอมีด จะวางแนวตั้งก็เจอมีด งั้นสู้กับพวกนายจนกว่าจะตายกันไปข้างหนึ่งเลยไม่ดีกว่าเหรอ? หลังจากนั้นฉันก็จะพาผู้ฝึกตนขึ้นไปบนสวรรค์ จากนั้นก็ไปพิชิตดินแดนเซียน ดีไม่ดีอาจจะได้กลายเป็น
