การเข่นฆ่ากันเท่าไหร่ ถึงยังไงฉันก็เป็นผู้หญิงบอบบางคนหนึ่งเท่านั้น…………”ซูจีกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้มแต่ฉินเฉานั้นแทบจะทรุดอยู่รอมร่อยัยนี่มีตรงไหนที่เหมือนผู้หญิงบอบบาง?ใช่แล้ว เธอมีหน้าอกที่ใหญ่มากเลยนี่นา!“ตอนนี้ฉันอยากจะขอความเห็นจากทุกคน!”ฉินเฉายกมือขวาขึ้นมา แล้วกล่าวเสียงดังว่า “ตอนนี้พวกเราได้ให้บทเรียนกับสวรรค์ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เรื่องส่วนที่เหลือก็ควรจะแก้ปัญหากันด้วยความสงบ มีใครจะคัดค้านไหม?”ทุกคนมองหน้ากัน พวกเขาต่างรู้สึกว่า การต่อสู้ในคราวนี้มันก็เพียงพอแล้ว“ข้าขอคัดค้าน!”แต่ในเวลานี้หลงว่านเฉิงได้ยกมือขึ้นมา เขาก้าวเดินเข้ามาหาฉินเฉา แล้วกล่าวออกมาว่า“ศาลาปราบเซียนของพวกข้าขอคัดค้าน”“อืม พวกนายว่ามาเลย”ฉินเฉาพยักหน้า ส่งสัญญาณให้ว่านหลงเฉินได้พูดออกมา“ในที่สุดพวกเราก็มาถึงจุดนี้กันแล้ว สวรรค์ในตอนนี้ก็เป็นเหมือนกับเนื้อไก่ที่วางแผ่อยู่ตรงหน้าของพวกเรา ขอเพียงแค่พวกเราหยิบมีดขึ้นมา ก็สามารถบั่นหัวของพวกมันได้แล้ว ฆ่าพวกมันให้ตายแล้วมันจะเป็นเรื่องดีแค่ไหน หากพวกเราได้ก่อตั้งสวรรค์กันขึ้นมาเอง!ทุกคน ข้าพูดถูกหรือไม่!”คำพูดของหลงว่านเฉิงทำให้ผู้ฝึกตนบางคนเริ่มแสดงถึงความเห็นด้วยออกมาพวกเขาพยักหน้า และเห็นด้วยกับความคิดของหลงว่านเฉิง“ในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ เจ้าจะให้พวกเราหยุดได้ยังไง? เจ้าคิดที่จะสร้างความสันติกับสวรรค์ที่ชั่วร้ายเหล่านี้งั้นเหรอ? ใครจะไปรู้ล่ะ ถึงคราวน
