ับกล่าวเย้ยหยันออกมา“แต่ว่าพลังของง้าวเทพมลายจะไม่สลายหายไปภายในเวลาหนึ่งก้านธูปหรอก ภายในช่วงเวลาที่ข้าพูดถึง ผู้ฝึกตนทุกคนจะต้องถูกพลังของสวรรค์ทำลายล้างจนสิ้น!”หลังจากที่กล่าว เขาก็หยิบกระบี่เล่มหนึ่งออกมาโยนขึ้นไปบนอากาศจากกระบี่หนึ่งเล่มกลายเป็นสองเล่ม จากสองเล่มกลายเป็นสามเล่ม เพียงแค่ชั่วพริบตา กระบี่จำนวนมากมายมหาศาลก็ปรากฏขึ้นและเตรียมพร้อมที่จะทิ่มแทงลงมา“หยุดเดี๋ยวนี้!”ฉินเฉาลุกขึ้นยืน ร่างกายที่อาบเลือดของเขาได้โยนกระบี่หยินหยางราชันย์มาร ให้ลอยขึ้นไปอยู่เหนือศีรษะของไท่ซ่างเหล่าจวินและทันใดนั้นเอง ลำแสงสีทองก็ปะทุออกมาจากกระบี่หยินหยางราชันย์มาร พร้อมทั้งส่องลงมายังร่างกายของอีกฝ่ายร่างกายของไท่ซ่างเหล่าจวินพลันถูกตรึง ตัวแข็งทื่อไปในทันทีนี่คือพลังของกระจกหลิงหลง ที่ฉินเฉาเป็นผู้ปลดปล่อยออกมา“………….”ไท่ซ่างเหล่าจวินได้แต่ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน เขาไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้เลยตอนนี้เขารู้สึกเกลียดชังเป็นอย่างยิ่ง ไม่คิดเลยว่าจะต้องมารับพลังของตัวเองแบบนี้และเป็นเพราะว่าเขาถูกตรึงด้วยพลังของกระจกหลิงหลง พลังที่คอยถ่ายทอดไปยังง้าวเทพมลายจึงอ่อนลงอย่างกะทันหัน“หึๆ …….”ฉินเฉาหัวเราะออกมา “ไท่ซ่างเหล่าจวิน วันนี้ไม่ใช่จุดจบของฉันหรอก ดูเหมือนว่ามันจะกลายเป็นจุดจบของแกแทนซะแล้ว………..”“เจ้าพูดอะไรของเจ้า!”ไท่ซ่างเหล่าจวินขมวดคิ้ว ก่อนที่จะพบว่าตัวเองสามารถพูดออกมาได้แล้วแต่ทันใดนั้น เ
