พระเจ้าฝั่งตะวันตกก็ยังมาสมคบคิดกันเชียวเหรอ?”เมื่อไท่ซ่างเหล่าจวินเห็นแบบนั้น เขาก็พลันโอบกอดกระจกแปดเหลี่ยมที่เพิ่งจะนำกลับมา แล้วตะโกนร้องลั่นด้วยความโกรธ“อาณาจักรของพระเจ้าฝั่งตะวันตก?”ฉินเฉาหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ “ขอโทษที อาณาจักรของพระเจ้าฝั่งตะวันตกในตอนนี้ มันกลายเป็นอาณาเขตของฉันไปแล้ว”“ว่ายังไงนะ!”ไท่ซ่างเหล่าจวินตัวสั่นสะท้าน เขามองฉินเฉาอย่างไม่อยากจะเชื่อ“จะ เจ้าถึงกับยึดครองอาณาจักรของพระเจ้าฝั่งตะวันตกเชียวเหรอ?”“อะไรกัน? ถ้าฉันเกิดอารมณ์ดีขึ้นมา ฉันอาจจะอยากยึดครองสวรรค์ฝั่งตะวันออกไปด้วยก็ได้นะ”ฉินเฉากล่าวออกมา ก่อนที่จะเหลือบตามองจักรพรรดิสวรรค์ ผู้นั่งอยู่บนบัลลังก์เหนือศีรษะของเขาอย่างมีเลศนัย“คิดเพ้อเจ้อยิ่งนัก!”ไท่ซ่างเหล่าจวินสบถออกมาทันที “เป็นแค่มนุษย์ตัวเล็กๆ แต่กลับมีความคิดเนรคุณถึงเพียงนี้เชียวเหรอ!”สิ้นเสียง เขาได้โยนกระจกแปดเหลี่ยม เล็งไปยังฉินเฉาอีกครั้ง“วันนี้ข้าจะจัดการคนเนรคุณอย่างเจ้า”“ใช้ของพรรค์นั้นอีกแล้วเหรอ?”เมื่อฉินเฉาเห็นกระจกแปดเหลี่ยมลอยเข้ามา เขาก็ยิ้มกว้างในทันที“หึ กระบวนท่าเดิมๆ มันใช้ไม่ได้ผลกับฉันหรอก”หลังจากนั้นเขาก็กอดอก ยืนนิ่งงันอยู่ตรงนั้นไม่ขยับไปไหนกระจกแปดเหลี่ยมลอยอยู่เหนือศีรษะ และส่องลงมายังร่างของเขาอีกครั้งในไม่ช้าร่างกายของฉินเฉาก็ถูกตรึง“ฮ่าๆๆ! เจ้าก็ทำได้แค่พูดจาโอ้อวดเท่านั้นแหละ!”ไท่ซ่างเหล่าจวินหัวเราะออกมาหลา
