าของตัวเองออกมาปะทะกับผู้ฝึกตนเหล่านี้วิชาคาถาอันยิ่งใหญ่ปกคลุมไปทั่วผืนฟ้าอย่างรวดเร็วคราวนี้ฉินเฉาขมวดคิ้วมุ่น นี่คือสิ่งที่เขากำลังคิดกังวลหากต่อสู้กันตัวต่อตัว ผู้ฝึกตนเหล่านี้ยังคงอ่อนแอเกินไปและไม่ใช่คู่ต่อสู้ของสวรรค์แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ได้เตรียมการเอาไว้แล้วในบรรดาหุ่นเชิดปีศาจที่อยู่ใกล้ๆ ร่างของอ้ายเสี่ยวเสวี่ยได้เปล่งแสงออกมาในการต่อสู้แบบนี้ เธอจะไม่ปรากฏตัวออกมาได้ยังไง?เธอยื่นมือข้างหนึ่งวางลงไปบนพื้นดินทันใดนั้นกำแพงหินก็ปรากฏขึ้นมา มันก่อตัวขึ้นเป็นอาคารหินขนาดยักษ์ ที่เข้ามาขวางกั้นวิชาคาถาเหล่านั้นในเวลานี้ฉินเฉากำลังสวมเกราะเก้ามังกร พร้อมทั้งยังใช้วิชาปลดปล่อยหุ่นเชิดปีศาจให้กับหุ่นเชิดปีศาจของตัวเองเพราะฉะนั้นอ้ายเสี่ยวเสวี่ยจึงมีพื้นฐานการฝึกตนอยู่ในขั้นผู้ยิ่งใหญ่เซียนฟ้าระดับสุดท้ายนี่คือพลังที่แข็งแกร่งที่สุด ซึ่งอยู่ภายใต้เสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ เมื่อวิชาคาถาเหล่านั้นพุ่งเข้ามาปะทะกับกำแพงหิน มันจึงถูกหยุดเอาไว้ได้กำแพงหินปรากฏออกมาได้เพียงชั่วครู่ก็พลันหายไปคาถาป้องกันอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ แม้แต่อ้ายเสี่ยวเสวี่ยก็ยังไม่สามารถยื้อได้เป็นระยะเวลานานๆแต่ทว่าคาถาโจมตีรอบที่สองกลับพุ่งเข้ามาอีกครั้ง“กำแพงผนึก!”คราวนี้ฮัวเหนียงเป็นผู้ลงมือ ม่านน˺าได้ปรากฏขึ้นมาขวางกั้นวิชาคาถาเหล่านี้เอาไว้ได้อีกครั้งในขณะนั้นเอง กองกำลังมีดที่นำโดยนักรบเสื้อคลุมสีเงินจำนวน40 คน ก็ได้