ป็นใครไปได้อีก?“ดูพวกเธอสองคนสิ พอยืนอยู่ด้วยกันแล้วดูเหมือนหมาป่ากับเสือจริงๆ”“เอ่อ นี่มันคือคำเปรียบเปรยประเภทไหนกันเนี่ย………….”ฉินเฉารู้สึกหดหู่ขึ้นมาทันที“ใครเป็นเสือกัน…….พี่……….”ซูจีทำหน้ามุ่ย เธอเดินเข้าไปจับมือพี่สาว แล้วกล่าวออกมาอย่างแง่งอนด้วยสีหน้าไม่พอใจนัก“เอาแบบนั้นก็ได้ งั้นเธอเป็นหมาป่า แล้วให้ฉินเฉาเป็นเสือแทน”ซูเฟยแสยะยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย“พี่……..บ้าที่สุดเลย………รู้จักรังแกคนอื่นแล้วเหรอ………”ท่าทางแง่งอนอย่างเสแสร้งของซูจี ทำให้ฉินเฉาเหงื่อตกอย่างช่วยไม่ได้ผู้หญิงคนนี้ทำตัวเหมือนเด็กเนี่ยนะ…………โอ้ พระเจ้า!“ใครจะไปกล้ารังแกเธอ? เธอเป็นถึงจักรพรรดินีของคุณชายฉินของพวกเราเชียวนะ แม้แต่หวงเยว่ก็ยังต้องเรียกเธอว่าพี่สาวด้วยซ˺าฮิๆ …………”เมื่อซูเฟยนึกถึงตอนที่จิ่วเทียนเซียนเฟยผู้สง่างามเรียกน้องสาวของเธอว่า “พี่สาว” เธอก็รู้สึกมีความสุขขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ถึงแม้ว่าจิ่วเทียนเซียนเฟยจะมีอายุมากแล้วก็ตามแต่จากมุมมองของฉินเฉา ซูจีคือบ้านใหญ่ ถูกเรียกว่า “พี่สาว” มันก็ไม่มีอะไรผิดเมื่อน˺าขึ้นเรือลอย เธอก็จะต้องรักษาหน้าเอาไว้เช่นกันตอนนี้การก่อสร้างเกาะเกือบจะเสร็จสมบูรณ์แล้ว ชื่อของเกาะก็คิดเอาไว้แล้วด้วยเกาะแห่งนี้มีชื่อว่า “บ้านต้าฉิน”ตอนแรกจะใช้ชื่อว่า จักรวรรดิต้าฉิน แต่ว่าฉินเฉาปฏิเสธชื่อนี้เพราะเขาบอกว่าเขาเป็นคนจีน และไม่คิดที่จะแบ่งแยกออกไปจากสัญชาตินี้ดังนั้นชื่ออันยิ่
