เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เป็นฉินเฉาที่มองข้ามมันไปเอง ทำให้เขาต้องเขกหัวตัวเองอย่างอดไม่ได้“โอ้ ช่วงนี้มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมายเกินไป สมองของฉันเริ่มคิดไม่ทันแล้ว”“ยังไงก็ตาม เมื่อยอดฝีมืออย่างพวกเรามารวมตัวกันในคราวนี้ ถึงสวรรค์จะบุกลงมา พวกมันก็จะต้องจากไปตลอดกาล”หนานกงเหลียงกล่าวปลอบใจฉินเฉา “น้องเล็กฉินไม่ต้องเป็นห่วงเมื่อถึงเวลานั้นสำนักเฟิงสุ่ยจะให้ความช่วยเหลืออย่างเต็มที่แน่นอน”“อืม อันดับแรกฉันต้องขอกล่าวขอบคุณพี่ใหญ่หนานกงก่อน แต่สิ่งที่ฉันกำลังกังวลในตอนนี้ไม่ใช่เรื่องสวรรค์ แต่เป็นเรื่องซวนหยวนอ้าวเทียน”“เหรินซุน? ไม่ใช่ว่าเขาตายไปแล้วหรอกเหรอ?”หนานกงเหลียงกระพริบตามอง “ข้าเห็นมากับตา เขาถูกซวนหยวนอิงจี๋กับกุ่ยหมู่ร่วมมือกันใช้วิชาฝ่ามือโจมตี จนกลายเป็นผุยผงไปแล้วไม่ใช่เหรอ?”“ถึงยังไงเขาก็คือเหรินซุน เขาจะตายไปง่ายๆ ได้ยังไง?”ฉินเฉาถอนหายใจออกมา “ถ้าไม่เชื่อก็ลองถามกุ่ยหมู่ดูสิ ฉันคิดว่าเธอน่าจะรู้เรื่องนี้ดีที่สุด”“ฮึ่ม!”แต่ใครจะรู้ว่าหลูเหม่ยจวนจะไม่ยอมให้ความร่วมมือ เธอเบือนหน้าหนี ไม่ยอมหันหน้าไปมองฉินเฉาผู้หญิงคนนี้กำลังโกรธอยู่แน่ๆมันก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว เขาจับเธอมามัดเอาไว้อย่างกับมัดหมู ถ้าเธอไม่โกรธสิถึงจะน่าแปลก“พลังที่แข็งแกร่งที่สุดของเหรินซุนน่าจะเป็นพลังในการฟื้นฟูของเขา ถ้าฉันเข้าใจไม่ผิด หลังจากที่เขาถูกฝ่ามือเทพสะท้านโจมตี เลือดเนื้อของเขาน่าจะไหลออกไ
