็บรักษามันเอาไว้เป็นอย่างดี มันจะได้ไม่ตกไปอยู่ในมือของเหรินซุนอีกครั้ง”“วางใจได้ ฉันเก็บมันเอาไว้ในสถานที่ปลอดภัยแล้ว”ฉินเฉากล่าวออกมา “พวกเราจะต้องเฝ้าระวังกันให้ดี เมื่อจักรพรรดิเหรินซุนไม่มีขวานผานกู่ เขาก็จะเป็นแค่ปรมาจารย์ขั้นเซียนศักดิ์สิทธิ์ธรรมดาๆ คนหนึ่งเท่านั้น”ไม่อย่างนั้น การรวมพลังโจมตีของซวนหยวนอิงจี๋กับหลูเหม่ยจวนก็คงจะใช้ไม่ได้ผล“เป็นแบบนั้นก็ดีแล้ว อาตมาขอให้ประมุขฉินเตรียมการเอาไว้ล่วงหน้า พวกเราจะเฝ้าระวังศัตรูจากภายนอกร่วมกัน”หลวงจีนหงฝ่ากล่าวพึมพำออกมาว่า “ส่วนอาตมาจะเดินทางไปยังศาลาปราบเซียน”“อืม ข้าก็จะเดินทางไปพูดคุยกับสำนักปีกเทวะด้วยเช่นกัน”เจ้าสำนักทั้งสองคนของแปดสำนักบรรพกาลได้ตัดสินใจแล้ว“พวกนายอยากจะทำอะไรก็ไปทำสิ ควรจะปล่อยฉันไปได้แล้วไม่ใช่หรือไง?”ดวงตากลมโตของหลูเหม่ยจวนหันมาจ้องฉินเฉาตาเขม็ง แล้วพูดขึ้นมา“ยังปล่อยไปตอนนี้ไม่ได้หรอก”ฉินเฉายักไหล่ แล้วกล่าวออกมา“ทำไมล่ะ!”หลูเหม่ยจวนนึกฉุนขึ้นมา “เรื่องทั้งหมดก็จบลงแล้ว พวกนายยังจับผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างฉันเอาไว้อีกทำไม? ปรมาจารย์ใหญ่จะรุมรังแกผู้หญิงอ่อนแอเหรอ!”เอ่อ เธอเนี่ยนะเป็นผู้หญิงอ่อนแอ?งั้นโลกใบนี้จะยังมีผู้หญิงที่แข็งแกร่งอยู่อีกไหม?“เรื่องที่ว่าจับตัวเธอเอาไว้ทำไม ยังจะต้องให้ฉันพูดอีกเหรอ?”ฉินเฉากลอกตาใส่สาวน้อยคนนี้ “ถ้าวันนี้ฉันปล่อยตัวเธอกลับไปพอเธอกลับไปถึงสำนักราชันย์ภูต สิ่งแรกที่ทำก
