ยนเฟยยืนนิ่งงันด้วยความสง่างามอย่างเจ้าหญิงไม่ว่ายังไงเธอก็ยังเป็นเจ้าหญิงแห่งแดนสวรรค์ เป็นลูกสาวของจักรพรรดิสวรรค์แต่ตอนนี้มีชายที่วิ่งเข้ามาอวดอ้างว่าตัวเองเป็นจักรพรรดิ พร้อมทั้งบอกให้เธอยอมจำนนเรื่องแบบนี้จะเป็นไปได้ยังไง?“จิ่วเทียนเซียนเฟยงั้นเหรอ? ที่แท้เจ้าก็คือจิ่วเทียนเซียนเฟยนี่เอง”ทันทีที่ซวนหยวนอ้าวเทียนเห็นจิ่วเทียนเซียนเฟย ดวงตาของเขาก็เปล่งประกายออกมา“ไม่เลว ไม่เลว สมแล้วที่เป็นนางเซียนอันดับหนึ่งบนสวรรค์ ช่างเป็นหญิงสาวที่งดงามจนน่าทึ่งจริงๆ สาวงามเช่นนี้ สมควรแล้วที่จะมาเป็นจักรพรรดินีของข้า นั่นคือสิ่งที่ดีที่สุด”หลังจากที่พูดจบ เขาก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ“ใครจะเป็นจักรพรรดินีของเจ้า?”สีหน้าของจิ่วเทียนเซียนเฟยยังคงไม่เปลี่ยนแปลงไป เธอกลอกดวงตาที่เฉียบคมไปมา แล้วกล่าวออกมาเบาๆ ว่า “ในฐานะที่เจ้าเป็นเหรินซุน เจ้าก็ควรจะรู้ว่าข้าเป็นคนของใคร”“เจ้าพูดถึงอิงเทียนเซียนซุนงั้นเหรอ?”ดวงตาของซวนหยวนอ้าวเทียนเปล่งแสงวาบด้วยความตื่นกลัวเล็กน้อย แต่ในไม่ช้ามันก็สงบนิ่งลง แล้วแปรเปลี่ยนเป็นความดูหมิ่นเหยียดหยาม“คนที่เข้าสู่วัฏสงสารไปแล้ว ข้าจะต้องไปเกรงกลัวทำไม?”“อิงเทียนก็คืออิงเทียน ไม่ว่าเขาจะเข้าสู่วัฏสงสารหรือไม่ แต่เมื่อใดก็ตามที่ข้าตกอยู่ในอันตราย เขาก็จะต้องกลับมาหาข้าอย่างแน่นอน”ยามที่จิ่วเทียนเซียนเฟยกล่าวออกมา ดวงตาคู่สวยของเธอเปล่งประกายด้วยความรักใคร่“ฮ่าๆๆ! งั
