าข้า!”ซวนหยวนอ้าวเทียนหัวเราะเยาะออกมา พร้อมกับกวัดแกว่งขวานผานกู่ทันใดนั้นการโจมตีของฮัวเหนียงกับชิโยะก็ถูกขวานผานกู่ทำลายหายลับไปในอากาศจากนั้นเขาได้กำมืออีกข้างไปทางด้านข้าง ใยแมงมุมที่เสี่ยวไป๋ปลดปล่อยออกมาถูกฉีกออกจากกันในทันทีจิ่วเทียนเซียนกับซูเฟยต่างถูกลากออกไปไกลขึ้น“ไอ้ผู้ชายสารเลว ไปตายซะ!”เป็นเพราะว่าวิชาของเสี่ยวไป๋ถูกทำลาย หลูเหม่ยจวนจึงถูกปลดปล่อยออกมาด้วยในเวลานี้ เธอพุ่งเข้าไปปรากฏตัวที่ด้านข้างซวนหยวนอ้าวเทียนอาภรณ์อสูรโลหิตปรากฏอยู่บนร่างกายของเธอ ในขณะเดียวกันเธอได้คว้าเอาดาบโลหิตเฉือนเข้าที่ลำคอของซวนหยวนอ้าวเทียนชิ้ง!แต่ซวนหยวนอ้าวเทียนยกขวานผานกู่ขึ้นมารับดาบเล่มนั้นเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย“ข้าถูกจองจำมานับหมื่นปี และได้หลอมรวมขวานผานกู่เข้าไปในร่างกายตั้งนานแล้ว เพราะแบบนั้น พลังของข้าจึงเข้าสู่ขั้นเซียนซุนได้อย่างง่ายดาย”ซวนหยวนอ้าวเทียนคว้าดาบโลหิตของหลูเหม่ยจวนได้โดยไม่ต้องออกแรง จากนั้นเขากล่าวออกมาว่า “พลังอันน้อยนิดของพวกเจ้า ทำได้แค่กระตุ้นให้ข้ารู้สึกคันขึ้นมาเท่านั้น”หลังจากที่พูดจบ แสงสีทองก็พลันส่องประกายขึ้นมาบนขวานจากนั้นพลังอันรุนแรงได้ระเบิดออกมาในทันทีร่างของหลูเหม่ยจวนกระเด็นออกไปเป็นคนแรก แม้แต่ฮัวเหนียงกับชิโยะก็กระเด็นกระดอนกันไปคนละด้านวิชาทั้งหมดของเสี่ยวไป๋ถูกทำลาย เธอกระอักเลือดออกมาจากริมฝีปากแต่ทันใดนั้นเธอก็พลันลืมตาขึ้น ลำแสงสีขาวได้
