่คุณย่า ใบหน้าของเธอก็ยิ่งแดงก่ำขึ้นไปอีกหลายส่วน
แต่เดิมก่อนหน้านี้ เธอคิดว่าคุณปู่คุณย่าพาเธอมากินข้าวเย็นธรรมดา ๆ เท่านั้น
แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า มื้อเย็นนี้มีจุดประสงค์อื่นที่ชัดเจน
แม้แต่คนโง่ก็มองออกว่า ผู้สูงอายุทั้งสองกำลังร่วมมือกับพ่อแม่ของหานชิงอวี่ เพื่อเร่งให้พวกเขาแต่งงานกัน
เพียงแต่ว่าเร่งรีบจนเกินไป จนทำให้ไป๋ปิงรู้สึกอึดอัด
อย่างไรก็ตาม ในตอนนั้นเอง หานชิงอวี่ก็ลุกขึ้นยืน
เขายกแก้วเหล้าขึ้น พูดกับคุณปู่คุณย่าที่อยู่ตรงหน้าว่า
“คุณปู่คุณย่าทั้งพูดจาตรงไปตรงมาและจิตใจดี ผมรู้ว่าคุณปู่คุณย่ากลัวว่าพวกเราจะใช้เวลานานเกินไป”
“ตราบใดที่พวกเราสามารถตอบคุณปู่คุณย่าได้เร็วขึ้น พวกท่านจะต้องเข้าใจพวกเราแน่นอน!”
“หากถึงเวลานั้น พวกเราจะเอาฤกษ์ยามไปให้คุณปู่คุณย่าดูว่ามีอะไรที่ขัดต่อความเชื่อหรือไม่”
“ด้วยวิธีนี้ คุณปู่คุณย่าจะต้องยินยอมแน่นอน!”
คุณปู่คุณย่าของไป๋ปิงได้ยินหานชิงอวี่พูดจบ สีหน้าของพวกท่านก็ดูอ่อนโยนขึ้นมาก
พวกท่านรีบยกแก้วเหล้าขึ้น แล้วชนแก้วกับว่าที่หลานเขย จากนั้นพูดต่อว่า
“โอ้ เสี่ยวอวี่ ช่างเป็นเด็กที่เข้าใจเรื่องจริง ๆ”
“อย่าหลอกปู่ย่านะ อย่าลืมบอกวันที่ให้พวกเราโดยเร็วที่สุดล่ะ!”
สองผู้สูงอายุพูดกับหานชิงอวี่พลางชนแก้วและดื่มสุรา
ไป๋ปิงมองภาพตรงหน้าอย่างงงงัน
ชั่วขณะหนึ่ง เธอแยกไม่ออกด้วยซ้ำว่า สองผู้สูงวัยตรงหน้านี้เป็นปู่ย่าของเธอ หรือของหานชิงอวี่กันแน่?
