ทันหัน“ใครมันบังอาจมาทำร้ายลูกสาวของข้า!”ลำแสงสีแดงเข้มอีกหนึ่งดวงพุ่งลงมายังร่างของมังกรโลหิตตู้ม!มังกรโลหิตกรีดร้องโหยหวนออกมา ร่างทั้งร่างกลายเป็นเศษชิ้นส่วนสีแดงลำแสงสีแดงที่พุ่งออกไปได้ครึ่งหนึ่งก็ถูกทำลายไปด้วยเช่นกันและแล้วร่างสูงใหญ่กำยำร่างหนึ่งก็ปรากฏตัวลงมาจากอากาศอย่างช้าๆข้างกายของเขามีหญิงสาวร่างบางที่กำลังยืนอยู่อย่างสง่างามการปรากฏตัวของผู้หญิงคนนี้ ทำให้ศิษย์สำนักเฟิงสุ่ยแต่ละคนพากันอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึงแม้แต่หนานกงเหอก็เช่นกัน เธอยืนมองอย่างนิ่งงันราวกับถูกฟ้าผ่าธะ เธอยังมีชีวิตอยู่งั้นเหรอ………….ในช่วงเวลานี้ หนานกงเหอรู้สึกว่าความแข็งกระด้างภายในจิตใจของเธอกำลังอ่อนลงอย่างกะทันหันหยดน˺าอันเปียกชื้นค่อยๆ ไหลลงมาจากดวงตาของเธอเธอไม่เคยมีช่วงเวลาแบบนี้มาก่อน…………เธอรู้สึกคาดหวังขึ้นมาอย่างไม่คาดคิด………..ราวกับว่าเธอกำลังอยู่ในความฝันแต่เห็นได้ชัดว่าทุกสิ่งทุกอย่างยังไม่เลือนหายไป มันยังคงปรากฏอยู่ตรงหน้าเธอในเวลานี้เธอจะรับรู้ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ในความฝันได้หรือเปล่านะ?เธออดไม่ได้ที่จะยื่นมือออกไปคว้าอากาศราวกับว่า เธออยากจะเก็บกอดความเป็นจริงที่เหมือนกับภาพลวงตานี้เอาไว้ให้ได้และแล้วมือเล็กๆ อันเย็นเยียบของเธอก็ถูกคว้าเอาไว้อย่างมั่นคง“คราวนี้แม่จะไม่ทิ้งเจ้าไปไหนอีกแล้ว………..”เตี๋ยอู่จับมือของหนานกงเหอเอาไว้อย่างแนบแน่น แล้วกล่าวออกมาเบาๆน˺าตาหยดแล้วหยดเล่ายังคง
