ดเท่านั้น……….ไข่ก็ถูกวางไปเองยิ่งคิดเรื่องนี้มากเท่าไหร่ ฉินเฉาก็ยิ่งชั่วร้ายมากขึ้นเท่านั้น“ครอบครัวของพวกเธอได้กลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน ช่างเป็นเรื่องที่น่ายินดีเสียจริง”และในเวลานี้ น˺าเสียงอันเย็นชาของหลูเหม่ยจวนก็ได้ทำลายบรรยากาศอันอบอุ่นไปจนหมดสิ้น“แต่ว่าแม่ของฉันยังถูกทับอยู่ใต้เสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ต้นสุดท้ายอยู่เลย”สิ้นเสียง เธอก็คว้าอสูรโลหิตเล็งไปยังเหนือศีรษะของหนานกงเหลียงและคนอื่นๆเมฆโลหิตก่อตัวขึ้นเหนือศีรษะของหนานกงเหลียง จากนั้นฝนโลหิตก็โหมกระหน˹าลงมาอย่างต่อเนื่อง“สลายไปซะ!”แต่หนานกงเหลียงมีพลังอยู่ในขั้นสุดยอดผู้ยิ่งใหญ่เซียนฟ้า เพียงแค่ปรบมือครั้งเดียว ลำแสงสีแดงก็พุ่งขึ้นไปเหนือหัว และทำลายเมฆโลหิตเหล่านั้นได้ในทันที“นี่มันอะไรกัน!”หลูเหม่ยจวนจ้องมองหนานกงเหลียงด้วยความตกตะลึง “ในสำนักเฟิงสุ่ยมียอดฝีมือขั้นสุดยอดผู้ยิ่งใหญ่เซียนฟ้าซ่อนตัวอยู่ด้วยงั้นเหรอ?”“อย่าได้มาดูหมิ่นสำนักเฟิงสุ่ยของข้า”หนานกงเหลียงตบหน้าอกตัวเอง แล้วหัวเราะออกมา “ฮ่าๆๆ!ตราบใดที่ข้ายังอยู่ที่นี่ เจ้าก็อย่าหวังว่าจะได้ขึ้นไปเหยียบบนชั้นที่ 18เลย!”“บัดซบ………”หลูเหม่ยจวนกัดฟันกรอด ทันใดนั้นอสูรโลหิตก็ได้คืบคลานเข้ามาห่อหุ้มร่างของเธออย่างรวดเร็วอาภรณ์อสูรโลหิตงั้นเหรอ?ฉินเฉาตกตะลึง ดูเหมือนว่าคราวนี้หลูเหม่ยจวนจะพยายามอย่างสุดความสามารถแล้วจริงๆ“เด็กน้อยอย่างเจ้า รีบถอยหลังกลับไปซะเถอะ”“ฮิๆ ร