ฉินเฉาจ้องมองไปยังอู๋ชิงเย่ที่กำลังนอนอยู่บนกองฟืน เรือนร่างอันเย้ายวนงดงามที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อคลุมสีดำของฉินเฉามีบางส่วนที่ปรากฏออกมาอย่างหมิ่นเหม่หยดเหงื่อซึมออกมาจากหน้าผากของเธอเล็กน้อย ร่างกายสั่นสะเทือนขึ้นลงไปตามจังหวะการหายใจเบาๆ เธอกำลังนอนหลับตาพริ้มไปกับความฝันอันแสนหวานรอยยิ้มบางๆ ปรากฏอยู่บนมุมปากของเธอ ดูเหมือนว่าหัวใจของเธอกำลังมีความสุขมากฉินเฉากับสาวน้อยคนนี้ต่อสู้กันอย่างดุเดือดอยู่ในห้องเก็บฟืนเป็นเวลาสองชั่วโมงเต็มๆ จากนั้นอู๋ชิงเย่จึงปลดปล่อยออกมาท้ายที่สุดแล้วทั้งคู่ต่างก็เป็นผู้ฝึกตน ระยะเวลาความอึดจึงยาวนานมากเมื่อเป็นครั้งแรกที่ได้ทำเรื่องแบบนี้ ผู้หญิงควรจะทนไม่ไหวมันถึงจะถูก แต่อู๋ชิงเย่กลับเปลี่ยนจากการตั้งรับมาเป็นการรุก และรีดเค้นฉินเฉาจนเกือบจะแห้งไปทั้งตัวเมื่อทั้งคู่เป็นยอดฝีมือเหมือนกัน การต่อสู้ที่ดุเดือดจึงเป็นเรื่องที่เหนื่อยมากหลังจากที่เข้าสู่ช่วงเวลาสำคัญ ความเหน็ดเหนื่อยก็ได้แล่นผ่านเข้ามาพื้นฐานการฝึกตนของอู๋ชิงเย่นั้นอ่อนแอลง เธอจึงผล็อยหลับไปแล้วฉินเฉาลูบหน้าผากของอู๋ชิงเย่เพื่อเช็ดเหงื่อให้เธอ แล้วก้มหน้าลงจูบหน้าผากเธอเบาๆ ก่อนที่ฉวยโอกาสนี้จับหน้าอกของเธอไปด้วยหลังจากนั้นเขาก็เปิดประตูห้องเก็บฟืน แล้วเดินออกไปข้างนอกเป็นเพราะวิชาการฝึกตน โดยเฉพาะวิชาสกัดกลั่นเก้าเร้นลับหลังจากที่เขาได้พลอดรักกับสาวๆ ในแต่ละครั้ง ฉินเฉาจะรู้สึกสดชื่นย
