ล้วดูเหมือนว่าจะเย็นชามากกว่าเฉินชิง 2 – 3 ระดับเลยท้ายที่สุดแล้ว เฉินชิงก็เป็นผู้หญิงที่ถูกเขาหลอมละลายแต่ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้านั้นราวกับกำลังซ่อนตัวให้ลึกลงไป และแช่แข็งวิญญาณของเธอเอาไว้ในธารน˺าแข็ง“ตามกฎของสำนักเฟิงสุ่ย ไม่อนุญาตให้ศิษย์เดินเพ่นพ่านตามใจชอบในตอนกลางคืน”เจ้าสำนักหนานกงเหอยืนนิ่งงันอย่างสง่างามและสูงส่ง ดวงตาคู่สวยที่ฉายแววเย็นชากำลังสบตามองฉินเฉา และพูดออกมา“ไม่มีใครบอกกฎของสำนักเฟิงสุ่ยให้เจ้าฟังงั้นเหรอ?”“เอ่อ……..ก็ไม่มีจริงๆ นั่นแหละ”ฉินเฉาส่ายหน้าขวับ ๆฉางเฟิงคนนั้น นอกจากจะบอกให้พวกเขาไปตัดฟืนแบกน˺าแล้ว ก็ไม่ได้พูดอะไรอย่างอื่นเลย“………..”หนานกงเหอไม่ได้กล่าวตำหนิฉินเฉา แต่ขมวดคิ้วมุ่นเล็กน้อยดูเหมือนว่าจะมีอะไรบางอย่างซ่อนอยู่ในหน้าผากที่สวยงามของเธอ“ถูกกลั่นแกล้งมาใช่หรือไม่………..”ฉินเฉาเงยหน้ามองหนานกงเหอด้วยความประหลาดใจ เจ้าสำนักที่สูงส่งอย่างเธอรู้เรื่องนี้ได้ยังไง………….“ข้ากับท่านแม่เดินทางขึ้นมาบนเขาเพื่อตามหาท่านพ่อด้วยกันแต่น่าเสียดายที่ในตอนนั้นท่านพ่อกลายเป็นสามีของคนอื่น และกลายเป็นว่าที่เจ้าสำนักของสำนักเฟิงสุ่ยไปแล้ว หลังจากที่ท่านแม่กับท่านพ่อถูกจองจำอยู่ภายในหอคอยสกัดกลั่นมาร ข้าก็ได้รับการเลี้ยงดูจากนักพรตผู้มีเมตตาจนเติบโตขึ้นมา”หนานกงเหอกล่าวออกมาเบาๆ ราวกับกำลังเล่าเรื่องราวของคนอื่น“ทุกสิ่งที่เจ้าเจอในตอนนี้ก็คือสิ่งที่ข้าเจอในตอนนั้น ดังน