นแววตาของเขาฉายชัดถึงการตำหนิตัวเองอยู่ลึกๆในไม่ช้าร่างของเขาก็เริ่มตกอยู่ในความเศร้าหมองอีกครั้ง“ที่จริงแล้ว หากเจ้าต้องการให้เตี๋ยอู่มีชีวิตขึ้นมาจริงๆ มันก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้เลย……….”ในขณะนั้นเอง ร่างของอู๋ชิงเย่ได้โผล่มาปรากฏตัวอยู่ข้างๆ ฉินเฉาอีกครั้งฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะหันหน้าไปมองเธอ มีชีวิต? แต่เตี๋ยอู่ตายไปแล้วไม่ใช่เหรอ………“เจ้าพูดอะไรน่ะ………เจ้าจะบอกว่าเตี๋ยอู่ยังรอดชีวิตได้งั้นเหรอ?”หนานกงเหลียงไม่ต่างอะไรไปจากคนที่กำลังจมน˺า และคว้าฟางเส้นสุดท้ายที่จะสามารถช่วยชีวิตเอาไว้ได้ เขาตัวสั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้นดีใจในทันที“หากข้าคิดไม่ผิด แม้ว่าดวงวิญญาณของเตี๋ยอู๋จะหายไปแล้ว แต่เป็นเพราะว่าเม็ดยาอันทรงพลังของเจ้า เจ็ดวิญญาณของเธอจึงยังไม่สลายหายไป ในขณะเดียวกันจิตก็จะยังถูกขังเอาไว้ภายในร่างกายด้วยแต่ข้าเกรงว่าหลังจากนี้อีกเจ็ดวันมันจะสลายหายไปอย่างสมบูรณ์”อู๋ชิงเย่กล่าวออกมาอย่างช้าๆ “เมื่อคนเราตายไป เจ็ดวิญญาณจะสูญสลายไปก่อน จากนั้นจิตสามวิญญาณถึงจะออกจากร่าง วิญญาณฟ้าจะกลับไปยังสวรรค์และถูกจองจำชั่วคราว วิญญาณดินจะลงไปยังนรกเพื่อรอกลับชาติมาเกิด ส่วนวิญญาณชีวิตจะเร่ร่อนอยู่ภายในสุสานรอจนกระทั่งเข้าสู่วัฏสงสาร จิตสามวิญญาณก็จะกลับมารวมกันอีกครั้งแต่ทว่าฝ่ามือของหนานกงเหลียงก่อนหน้านี้ได้ทำลายวิญญาณฟ้าและวิญญาณดินของเตี๋ยอู่จนสลายไปแล้ว เมื่อเจ็ดวิญญาณสั่นสะเทือนวิญญาณชี
