เป็นไรหรอก ถึงจะถูกเขาเจอตัว ข้าก็ยังมีทางหนีทีไล่อยู่”อู๋ชิงเย่คลี่ยิ้มออกมาอย่างลึกลับ “ปล่อยให้ข้าจัดการเอง”“ทางหนีทีไล่อะไร? บอกฉันบ้างสิ”“บอกไม่ได้หรอก มือสังหารจะต้องเก็บความลับเอาไว้เพื่อรักษาชีวิต”อู๋ชิงเย่กระพริบตาด้วยความร่าเริง“เชี่ย เธอจะเก็บความลับจากผู้ชายของเธอเนี่ยนะ!”“ฮึ่ม! เจ้าก็มีความลับอีกมากมายที่ยังไม่ได้บอกข้าเหมือนกันนั่นแหละ”อู๋ชิงเย่เบ้ปาก “แบบนี้จะได้หายกันยังไงล่ะ เอาล่ะ เจ้าเชื่อข้าดีกว่าพวกเราไปที่หอคอยสกัดกลั่นมารกันเถอะ”“ก็ได้………..”ฉินเฉากล่าวออกมา จากนั้นก็ยื่นมือไปจับมือเล็กๆ ที่อ่อนนุ่มของอู๋ชิงเย่“จะ เจ้าจะทำอะไรน่ะ!”อู๋ชิงเย่ตื่นตระหนกในทันทีถึงแม้ว่าจะสลักเอาไว้ในใจแล้วว่าเธอคือผู้หญิงของฉินเฉาแต่ถึงอย่างนั้นเธอก็เป็นผู้หญิงในยุคโบราณ………….ความใกล้ชิดแบบนี้ดูไม่เหมาะสมเท่าไหร่นัก“ก็จะใช้วิชาเคลื่อนย้ายน่ะสิ เธออยากจะวิ่งไปตามแผนที่หรือไง………….หลับตาลงสิ พวกเราจะไปกันแล้ว”ฉินเฉากล่าวออกมา ก่อนที่จะเริ่มโคจรพลังของแมงมุมพิษเก้าเร้นลับเขาพาอู๋ชิงเย่ฉีกห้วงอวกาศ และไปปรากฏตัวอยู่ใต้หอคอยสกัดกลั่นมารภายในชั่วพริบตาและแล้วหอคอยสกัดกลั่นมารอันใหญ่โต ที่สูงตระหง่านขึ้นไปจนถึงก้อนเมฆก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าอู๋ชิงเย่“มี……..มีวิชาเคลื่อนย้ายแบบนี้ด้วยเหรอ……….”อู๋ชิงเย่จ้องมองฉินเฉาด้วยความประหลาดใจ “สะดวกมากเลย เข้าสอนข้าหน่อยสิ…………”“แค่กๆ ที่จริงแล้วมันก็สอนกันไ
