่ได้เลวร้ายอะไร พอเห็นหน้าตาที่ทำให้เด็กตกใจจนเกือบตายได้ของเจ้า…………..ตอนนั้นข้าก็ใจหายขึ้นมาน่ะสิ”อู๋ชิงเย่จิ้มนิ้วชี้ติดกันไปมาด้วยความเขินอาย “เพราะแบบนั้น………..ข้าถึงได้คิดหาวิธีที่จะทำให้เจ้าถูกตัดออกไปจากการประลอง………….”“อย่ามองคนด้วยอคติแบบนั้นสิ……….รูปลักษณ์ภายนอกไม่สามารถตัดสินทุกอย่างได้นะ”ฉินเฉาพยายามแก้ไขความคิดที่บิดเบี้ยวไปของอู๋ชิงเย่ “เธอดูสิเธอเองก็หลอกคนอื่นว่ามีหน้าตาขี้เหร่ไม่ใช่เหรอ?”“นั่นเป็นเพราะว่าข้าทำอะไรไม่ได้ต่างหาก!”อู๋ชิงเย่เบ้ปากทันที “เจ้าสำนักของสำนักสวรรค์เร้นลับทุกรุ่นมีกฎอยู่ว่า มีคนสองประเภทเท่านั้นที่จะสามารถเห็นใบหน้าที่แท้จริงได้ และคนที่รู้เรื่องนี้ก็มีเพียงแค่สมาชิกระดับสูงของสำนักเท่านั้น เมื่อเวลาผ่านไป คนนอกที่เห็นว่าข้าสวมหน้ากากตลอดเวลาก็คิดไปว่าข้ามีหน้าตาขี้เหร่ ถึงได้ไม่กล้าเผยโฉมหน้าที่แท้จริงออกมา”“โอ้โห มาหลอกลวงกันซะได้………..เธอรู้ไหมว่าตอนที่สาวๆ มาเกลี้ยกล่อมให้ฉันไปเอาชนะใจเธอ ฉันต้องปวดหัวมากขนาดไหน?”“นั่นเป็นเพราะว่าเจ้าได้ยินมาว่า ข้าเป็นคนขี้เหร่สินะ?”อู๋ชิงเย่หัวเราะออกมาอย่างไม่คิดอะไร จริงๆ จะเรียกว่ามีความสุขเลยก็ได้ในขณะเดียวกัน เธอก็เปลี่ยนรูปลักษณ์ให้กลายเป็นรูปร่างหน้าตาของฉินซานอีกครั้ง เพราะเกรงว่าคนอื่นจะมาพบเจอเข้า“แค่กๆ ………ก็ได้ ฉันยอมรับว่าฉันก็เป็นคนที่มีความคิดตื้นเขินในระดับหนึ่งเหมือนกัน”“ฮิๆ ในเมื่อเจ้ารู้
