ี่ให้เข้าไปใกล้คริสทัลนั้น จากนั้นก็คว้ามันมาไว้ในมือสัมผัสของคริสทัลนั้นเย็นเล็กน้อย มองดูแล้วไม่ใช่สิ่งของธรรมดาสามัญเลยท้ายที่สุดแล้วสำนักเฟิงสุ่ยก็มีสมบัติอยู่ทั่วทุกที่“เอามาได้หรือยัง!”ลิลลี่ใช้พลังลมปราณห่อหุ้มเสียงของเธอ แล้วเอ่ยถามฉินเฉาผู้อยู่สูงขึ้นไปถึง 30 เมตร“ได้มาแล้ว!”ฉินเฉาโบกมือกลับไปทันที “ฉันกำลังจะลงไปแล้ว!”หลังจากที่กล่าวออกมา เขาก็ควบคุมกระบี่ให้บินลงไปด้านล่างแต่ในขณะนั้นเอง ดวงตาของเขาก็พลันหรี่ลงเสียก่อนเขาเห็นว่ามีร่างหลายร่างกำลังวิ่งเข้ามาจากพื้นที่ราบในระยะไกลนอกจากนี้ปราณปีศาจอันรุนแรงก็ได้แผ่ออกมาจากร่างเหล่านั้นด้วยฉินเฉาเหลือบตาไปมอง จึงพบว่าร่างที่กำลังวิ่งเข้ามาก็คือปู้จิงเทียนกับลูกสมุนของเขาที่เนื้อตัวเขียวช˺าไปหมดแต่ทว่าร่างที่ตามหลังพวกเขามานั้น คือปีศาจระดับต˹าขั้นกลาง 7– 8 ตนที่กำลังร้องคำรามเสียงดังลั่น……………เชี่ย นั่นโกหกกันอยู่ใช่ไหม!“ดูนั่นสิ นั่นใครกันน่ะ!”“ช่วย ช่วยด้วย!”ทันทีที่ปู้จิงเทียนมองเห็นพวกลิลลี่ เขาก็ร้องตะโกนออกมาด้วยความดีใจเป็นอย่างยิ่งให้ตายเถอะ ไอ้หมอนี่ดันคิดถึงพวกเขาขึ้นมาในเวลาแบบนี้ซะได้“แย่แล้ว ปู้จิงเทียนกำลังตกอยู่ในอันตราย พวกเรารีบไปช่วยเขากันเถอะ!”ลิลลี่กล่าวออกมาด้วยความกังวลใจฉินเฉารู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที ผู้หญิงคนนี้จะเป็นคนดีเกินไปแล้วพื้นที่ในบริเวณใกล้ๆ กับหอคอยสกัดกลั่นมารแห่งนี้กว้างใหญ่มากแต่ปู้จิงเที
