วกเขาจะต้องทำให้สำเร็จทั้งสามคนเดินไปตามทางเพื่อกลับไปหาศิษย์พี่เซียงเหอและบนสนามประลองก็มีศิษย์พี่เซียงเหอที่กำลังนั่งขัดสมาธิ ทำสมาธิอยู่บนนั้นจริงๆร่างของเธอกำลังลอยอยู่บนอากาศ เรือนร่างที่แผ่พลังเซียนออกมา ทำให้ทุกคนจ้องมองด้วยสายตาชื่นชม“ว้าว! ต่อไปพวกเราก็จะเข้าสู่เขตระดับนี้กันได้ใช่ไหม?”ลิลลี่จ้องมองศิษย์พี่เซียงเหอจากในระยะไกล พร้อมทั้งเอ่ยถามออกมาด้วยความกระตือรือร้น“ได้สิ ต้องทำได้อยู่แล้ว”อู๋ชิงเย่จะกล่าวอะไรออกมาได้อีก? เธอทำได้เพียงตอบรับออกมาเท่านั้นเมื่อเซียงเหอรู้สึกได้ถึงการมาเยือนของพวกเขา ดวงตาคู่สวยของเธอก็พลันเปิดออกมา ก่อนที่ร่างอันบอบบางจะลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆเรือนร่างอันเพรียวบางนี้ช่างสะดุดสายตามากจริงๆ“พวกเจ้ากลับมาถึงที่นี่กันเป็นกลุ่มแรก………….ว่ายังไง ยอมแพ้กันแล้วเหรอ?”“เปล่าเลย เรียบร้อยแล้วต่างหากล่ะ”ฉินเฉากล่าวออกมา แล้วชูถุงเปื้อนเลือดในมือขึ้นมาตรงหน้าเซียงเหอ“นะ นี่มันอะไรกันน่ะ…………”ใบหน้าสวยๆ ของเซียงเหอซีดเผือดในทันที“หัวใจของปีศาจระดับต˹าที่อยู่รอบๆ ภูเขา พวกเรานำมันมาส่งภารกิจ”ฉินเฉายิ้มออกมา “ศิษย์พี่จะเปิดถุงออกมาตรวจสอบดูก็ได้นะ”“พะ พวกเจ้าไม่ต้องเปื้อนเลือดกันขนาดนี้ก็ได้…………”เซียงเหอขมวดคิ้วสีดำขลับ ก่อนที่จะเอ่ยออกมา “แค่เอาแก่นพลังของมันออกมาก็พอแล้ว……….”“เชี่ย ทำไมฉันถึงคิดเรื่องนี้ไม่ออกเลยล่ะ!”ฉินเฉาลืมไปเลยว่าปีศาจมีแก่นพลังอยู่ด้วย……
