สายตาของลิลลี่จดจ้องไปที่ร่างของอู๋ชิงเย่ไม่หยุด ราวกับเป็นปลาสเตอร์หนังหมาที่ติดหนึบเอาไว้ ไม่ว่าฉินเฉาจะพูดอะไรไม่ดีออกไปมันก็ไม่สามารถแก้ปมในใจของลิลลี่ได้เลยดูเหมือนว่าตอนที่ลิลลี่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านไท่หวง เธอจะไม่ได้พูดคุยกับเด็กผู้ชายคนอื่นเลย เพราะว่าอิทธิพลของปู้จิงเทียนแต่ว่าฉินซาน ซึ่งเป็นร่างอวตารของอู๋ชิงเย่นั้นทั้งหล่อเหลา ปากก็ยังหวานหยดย้อย แบบนี้จะไม่ให้ลิลลี่ชื่นชอบเธอได้ยังไง?นอกจากนี้เธอก็ยังไม่ทันระวังตัว เผลอแสดงฝีมือของตัวเองออกมาในการทดสอบรอบแรก นอกจากมันจะทำให้คนอื่นตกใจได้แล้วยังทำให้หัวใจของลิลลี่สั่นคลอนได้ไม่น้อยตั้งแต่นั้นมา ร่างของฉินซานก็ได้ฝังแน่นอยู่ภายในหัวใจที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะของลิลลี่โอ้ ยังเด็กเกินไป ยังไร้เดียงสาเกินไป หากอู๋ชิงเย่ยังทำแบบนี้ต่อไปคราวนี้คงจะได้เกิดปัญหาขึ้นมาจริงๆลองหันไปมองปู้จิงเทียนสิ ถึงเขาจะยืนอยู่บนกระบี่แถวหน้าสุดแต่เสียงขบเขี้ยวเคี้ยวฟันก็ยังดังมาถึงนี่ลมพัดแรงขนาดนี้ แต่เขาก็ยังคงได้ยินเสียงนั้นอยู่ดี มันชัดเจนแล้วว่าความเกลียดชังของปู้จิงเทียนได้ฝังรากลึกลงไปมากขนาดไหน อายุเพียงเท่านี้เอง มันจะไปดีได้ยังไง?ในขณะที่ฉินเฉากำลังรู้สึกหดหู่ใจ ทันใดนั้นเองวิสัยทัศน์ของเขาก็พลันกว้างไกลขึ้นศิษย์สำนักเฟิงสุ่ยควบคุมกระบี่ให้ลอยขึ้น และปล่อยให้พวกเขาเคลื่อนที่ผ่านหมู่เมฆสีขาวโพลนภาพของภูเขาหินขนาดมหึมาลูกหนึ่งที่ลอยอยู่เหนื
