ู้จิงเทียนมากเกินไป“หน็อย! สักวันเจ้าก็จะต้องเป็นผู้หญิงของข้าอยู่ดี!”เมื่อมองแผ่นหลังของร่างบางที่เดินไกลออกไป ปู้จิงเทียนก็แสยะยิ้มมุมปาก กล่าวเยาะเย้ยขึ้นมาในไม่ช้าเขาก็หันหน้ากลับมา แล้วขมวดคิ้วจ้องมองพวกฉินเฉาพลางกล่าวว่า“พวกเจ้าสองคน หากอยากอยู่อย่างปลอดภัยก็อยู่ให้ห่างจากผู้หญิงของข้าซะ หากคราวหน้าข้ายังเห็นว่าพวกเจ้าคุยกับเธออีก ระวังหมัดของข้าจะไม่มีตาล่ะ!”หลังจากที่พูดจบ เขาก็ยกกำปั้นขึ้นมาข่มขู่ฉินเฉาขมวดคิ้วในทันที แต่อู๋ชิงเย่ที่อยู่ข้างๆ กลับดึงแขนเสื้อของเขา แล้วเป็นฝ่ายก้าวออกมาข้างหน้าแทน“พี่ปู้จิงเทียนคิดมากเกินไปแล้ว พวกเราแค่คุยกันตามปกติเท่านั้นพี่ชายมีฝีมือสูงส่ง คงจะไม่มารังแกพวกเราสองคนหรอกใช่ไหม?”“เหอะ มันก็ไม่แน่นักหรอก”ปู้จิงเทียนฉีกยิ้มออกมาอย่างไร้ยางอาย“หมายเลข 1 ก่อนหน้านี้เจ้าถูกตัดสิทธิ์ออกจากการทดสอบด้วยเรื่องทะเลาะเบาะแว้ง ปีนี้ข้าหวังว่าเจ้าจะหวงแหนโอกาสของเจ้าเอาไว้เพราะว่านี่คือโอกาสสุดท้ายของเจ้าแล้ว”ในขณะนั้นเอง ศิษย์ของสำนักเฟิงสุ่ยได้กล่าวออกมาโดยที่ไม่เงยหน้ามอง“ฮึ่ม ถือว่าเป็นโชคดีของพวกเจ้า!”ปู้จิงเทียนคำรามออกมา ก่อนที่จะเดินจากไปหลังจากนั้นลิลลี่ก็เดินเข้ามาหาพวกเขาอีกครั้งด้วยสีหน้าโกรธเคืองแต่เมื่อดวงตาคู่สวยของเธอจ้องมองอู๋ชิงเย่ มันก็แปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนทันที“ข้าขอโทษนะ เป็นเพราะข้าแท้ๆ ทำให้เจ้าถูกลากเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยแบบนี
