เป็นห่วง หมู่บ้านเทียนอีคือหมู่บ้านที่สำนักสวรรค์เร้นลับของพวกเราก่อตั้งขึ้นมาอย่างลับๆ”อู๋ชิงเย่กล่าวกับฉินเฉา “ข้อมูลของฉินเอ้อและฉินซานถูกจัดเตรียมเอาไว้ที่นั่นแล้ว เท่านี้เจ้าก็สามารถเป็นฉินเอ้อได้อย่างสบายใจแล้วล่ะ”“ให้ตายเถอะ ฉันไม่อยากเป็นฉินเอ้อเลย หรือว่าเธอจะมาเป็นฉินเอ้อแทนฉันล่ะ?”“ไม่เอาหรอก”“ทำไมล่ะ?”“ก็ข้าไม่อยากโง่นี่ มันหยาบคายเกินไป”“เชี่ย……….เธอเพิ่งจะรู้เหรอว่ามันหยาบคาย………….”ฉินเฉารู้สึกหดหู่ใจเหลือเกินอู๋ชิงเย่คนนี้ บางทีเธอก็ไม่มีเหตุผลเอาซะเลย“เจ้ายอมเสียสละสักหน่อยเถอะ ถึงยังไงนี่ก็เป็นธุระของเจ้านะ”อู๋ชิงเย่กล่าวปลอบโยนฉินเฉาเชี่ย มาลองคิดๆ ดูแล้ว แม้แต่โค้ดเนมว่าคอนด้อม บิดาก็ยังเคยใช้มันมาแล้วหรือว่าชั่วชีวิตนี้เขาจะใช้โค้ดเนมที่ดูเท่กว่านี้ไม่ได้แล้วจริงๆ?แต่ในเมื่ออู๋ชิงเย่พูดแบบนั้นออกมาแล้ว ฉินเฉาก็มีแต่จะต้องยอมรับชะตากรรมเท่านั้นเฮ้อ ฉินเอ้อ…………ทั้งสองคนกำลังยืนอยู่หน้าวิหารลัทธิเต๋าบนเทือกเขาไท่หวง และลอบส่งกระแสจิตพูดคุยกันรอบด้านมีคนหนุ่มสาวที่อายุประมาณ 13 – 14 ปียืนอยู่ด้วย“เฮ้! พวกเจ้าสองคนมาจากหมู่บ้านไหน? มัวแต่มองอะไรกันอยู่ได้?”ในเวลานี้ เด็กหนุ่มที่สูงที่สุดคนหนึ่งได้เดินฝ่าฝูงชนเข้ามาหาทั้งสองคนฉินเฉาจ้องมองเด็กหนุ่มคนนี้ และคิดว่าอีกฝ่ายน่าจะเป็นหัวหน้าของกลุ่มวัยรุ่นไม่ว่าเขาจะไปที่ไหนก็มีเด็กวัยรุ่นเหล่านี้คอยห้อมล้อมเขาอยู่ตลอด“พี่ชา
