่วอี“มันทำให้ฉันอยากจะหัวเราะออกมาดังๆ จริงๆ”หลังจากที่ฉินเฉาบดขยี้บอลสายฟ้านั้น เขาก็หันไปสบตากับหวังจิ่วอีด้วยสายตาเย็นชา“อะไรกัน! นี่เจ้าทำลายสายฟ้าได้ง่ายดายขนาดนั้นเชียวเหรอ!”หวังจิ่วอีไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง “เจ้าเองก็ฝึกฝนวิชาสายฟ้ามาเหมือนกันงั้นเหรอ?”“แค่นิดหน่อยเท่านั้นแหละ”สายฟ้าปะทุขึ้นมาบนนิ้วของฉินเฉา“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้เอง ไม่แปลกใจเลยที่จะสามารถหยุดพลังสายฟ้าของเสือมังกรสายฟ้าของข้าได้”หวังจิ่วอีเยาะเย้ย “แต่ก็มาแค่นี้เท่านั้นแหละ ผู้ฝึกตนพเนจรกระจอกๆ อย่างเจ้าจะมาหยุดอสูรระดับเทพของสำนักจักรวรรดิอสูรได้ยังไง?”เมื่อพูดจบ เขาก็พลันโบกมือ เสือมังกรสายฟ้าได้กลายเป็นสายฟ้าที่กระโจนเข้าใส่ฉินเฉาอย่างรวดเร็วนี่คือกระบวนท่าที่สามารถฆ่าเย่อู๋เฉินได้ภายในชั่วพริบตาเดียวเสือมังกรสายฟ้าตัวนี้ทั้งรวดเร็วและมีพลังอันร้ายกาจ ดูเหมือนว่าหวังจิ่วอีตั้งใจที่จะให้เสือมังกรสายฟ้าโจมตีฉินเฉาแต่น่าเสียดายที่เขาทำอะไรฉินเฉาไม่ได้“มันจบแล้ว………..”เมื่อเห็นเสือมังกรสายฟ้ากระโจนเข้าใส่ อู๋ชิงเย่นั้นได้แต่ถอนหายใจออกมา “ดูเหมือนว่าฉินสือเอ้อจะต้องพ่ายแพ้แล้ว”เย่อู๋เฉินที่อยู่บนเรือโดยสารนั้นกำหมัดแน่น เมื่อโดนกระบวนท่านี้เข้าไป ฉินสือเอ้อก็คงจะต้องพ่ายแพ้เหมือนกันกับเขาบนใบหน้าของหวังจิ่วอี เผยรอยยิ้มที่เป็นสัญลักษณ์ของชัยชนะออกมาแต่ในเวลานี้ ฉินเฉาที่ยืนอยู่อีกด้านหนึ่งของสนามประลองได้ยื่นม