ข้ามาเลยฉันจะปล่อยให้นายโจมตีฉันตามใจชอบสักสามกระบวนท่าก็แล้วกัน”“บัดซบ เจ้ากล้าดูถูกข้างั้นเรอะ!”หวังจิ่วอีกระทืบเท้าปึงปังด้วยความโมโห จากนั้นลำแสงก็พลันพุ่งออกมาจากร่างกายของเขา เขาปลดปล่อยงูสีแดงให้เลื้อยออกมาเจ้าหมอนี่พาอสูรอีกตัวมาด้วยดูเหมือนว่างูตัวนี้จะเป็นอสูรที่อีกฝ่ายเลี้ยงเอาไว้“ข้าจะทำให้เจ้าได้รู้ซึ้งถึงความห่างชั้นระหว่างข้าและขยะชั้นต˹า!สวมเกราะ!”เขาร้องคำรามออกมา งูสีแดงตัวนั้นได้กลายเป็นชิ้นส่วนของชุดเกราะแต่ละชิ้น และพุ่งเข้าหาร่างกายของหวังจิ่วอีแต่ในเวลานี้ ศิษย์ของสำนักสวรรค์เร้นลับที่อยู่บนเรือมังกรนั้นกำลังประหลาดใจเป็นอย่างมาก“เด็กคนนั้นไม่ธรรมดาเลย เขาถึงกับหยุดเสือมังกรสายฟ้าของหวังจิ่วอีได้!”ไป๋หยวนหยวนร้องอุทานออกมาอย่างอดไม่ได้“ฮึ่ม! เจ้าคนขี้เหร่นั่นจะต้องใช้วิชาผีสางบางอย่างแน่นอน ลูกเล่นของเขามีอยู่เยอะจะตายไป”อู๋ชิงเย่กล่าวออกมาอย่างเย็นชา แต่ในใจของเธอกลับรู้สึกโล่งใจขึ้นมาอย่างไม่รู้เหตุผลโอ้ หากเป็นแบบนี้ เขาก็จะได้ตายอยู่ในมือของเธอ ดังนั้นเขาจะต้องเอาชนะ และสั่งสอนหวังจิ่วอีผู้หยิ่งผยองคนนั้นแทนเธอให้ได้“ช่างน่าตกใจจริงๆ ดูเหมือนว่า…………ผู้ฝึกตนพเนจรคนนั้นจะไม่ได้มีพลังอยู่ในขั้นผู้ยิ่งใหญ่เซียนทองคำเสียแล้ว…………..”สายตาของไป๋หยวนหยวนยังเฉียบคมอยู่เช่นเคย “ควบคุมเสือมังกรสายฟ้าได้แบบนี้………….อย่างน้อยๆ พื้นฐานการฝึกตนของเขาก็จะต้องอยู่ในขั้นเซีย
