อู๋ชิงเย่นั้นไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่าทำไมเธอถึงต้องมาช่วยฉินเฉา แต่นี่คือปฏิกิริยาตอบสนองทางร่างกายที่มาช่วยฉินเฉาโดยไม่รู้ตัวว่ากันตามเหตุผล เธอน่าจะอยากให้ผู้ชายคนนี้ตายไวๆ ไม่ใช่เหรอ?เพราะผู้ชายคนนี้ฉวยโอกาสเอาเปรียบเธอ และยังใช้อุ้งมือคู่นั้นมาทำเรื่องที่น่าอัปยศกับเธอความเกลียดชังที่เธอมีต่อเขานั้นเหมือนกับกระแสน˺าอันไหลเชี่ยวอย่างไม่มีที่สิ้นสุด โดยเฉพาะอุ้งมือคู่นั้น เธออยากจะสับเอาไปให้อาหารหมาจริงๆความเกลียดชังที่ฝังลึกแบบนี้ไม่มีทางสั่นคลอนอย่างแน่นอนเธอคิดว่าเจ้าคนอัปลักษณ์ที่ชื่อว่าฉินสือเอ้อ ไม่ควรที่จะมาตายแบบนี้ใช่แล้ว เธอจะต้องฆ่าเขาด้วยตัวเอง ถึงได้ช่วยเขาเอาไว้“อย่าเข้าใจผิดล่ะ ข้าแค่อยากจะฆ่าเจ้าด้วยตัวข้าเองเท่านั้น”เมื่อคิดได้แบบนั้น อู๋ชิงเย่จึงกล่าวเหตุผลที่เธอคิดว่าถูกต้องแล้วออกไป“ถ้างั้นก็…………ขอบคุณมาก…………”ฉินเฉารู้สึกละอายใจขึ้นมา เขาต้องการที่จะใช้ประโยชน์จากผู้หญิงคนนี้ แต่ผู้หญิงคนนี้กลับมาช่วยเขาเอาไว้ครั้งหนึ่งยิ่งในเวลาแบบนี้ เขาก็ยิ่งไม่ต้องการที่จะเหยียบย˹าน˺าใจของคนอื่นและน˺าใจนี้ก็เพิ่งจะถูกส่งมอบมาให้เขาแม้ว่าเขาจะไม่ต้องการรับมันเอาไว้ แต่มันก็ยังถูกยัดเข้ามาใส่ตัวเขาอยู่ดีทันใดนั้นเอง ความรู้สึกผิดในใจของฉินเฉาก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น“การประลองในรอบนี้ ฉินสือเอ้อเป็นฝ่ายชนะ!”เฉินจุนอี้ตกสนามประลองไปแล้ว ผลของการแข่งขันจึงกลายเป็นที่ประจักษ์ผู้อ
