วอีที่อยู่อีกด้านอย่างไม่แยแสนัก“เป็นแค่ผู้ฝึกตนพเนจรตัวเล็กๆ แท้ๆ แต่กลับพูดจาโอหังนัก”หวังจิ่วอีเบ้ปาก กล่าวออกมาว่า “เจ้าคิดว่าตัวเองโชคดี เอาชนะเฉินจุนอี้มาได้ แล้วจะสามารถเอาชนะหวังจิ่วอีคนนี้ได้ด้วยหรือไง?ข้าขอบอกเจ้าเอาไว้ ข้าไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกับคนพวกนั้น ข้าจะต้องกลายเป็นฝันร้ายให้กับเจ้าแน่นอน”“ในสายตาของฉัน ฉันคิดว่าคนพวกนั้นยังดีกว่านายหลายเท่า”ฉินเฉาขมวดคิ้ว กล่าวกับหวังจิ่วอี“ว่าไงนะ! นี่เจ้าจะบอกว่าข้ามันแย่ยิ่งกว่าขยะสองตัวนั้นงั้นเหรอ!”“ขยะงั้นเหรอ? ที่พวกเขาสามารถขึ้นมาอยู่ในจุดนี้ได้ นั่นก็เพราะว่าพวกเขาอาศัยความพยายามของตัวเอง แล้วนายล่ะ? นายก็แค่เกิดมาดีกว่าพวกเขานิดหน่อยเท่านั้น ถ้าไม่มีพ่อ ไม่มีปู่ของนาย ไม่มีเสือมังกรสายฟ้าที่พวกเขามอบให้นาย นายก็คือขยะของจริง!”“เหลวไหล!”หวังจิ่วอีโกรธขึ้นมาในทันที “โชคชะตาของคนเราถูกลิขิตมาแล้วข้าเกิดมาเป็นข้า นี่คือโชคชะตา! ส่วนพวกเจ้า เกิดมาเป็นคนชั้นต˹า แล้วยังพยายามที่จะมาตั้งคำถามกับคนชั้นสูงอย่างพวกข้าอีกเหรอ!”“อะไรคือคนชั้นต˹าหรือคนชั้นสูง? ทำไมถึงต้องให้นายมาเป็นคนตัดสินด้วย?”“นั่นเป็นเพราะว่าข้าเหนือกว่าพวกเจ้ายังไงล่ะ!”หวังจิ่วอีกำหมัด กล่าวออกมา“คนอย่างนายนี่มัน…………ฉันจะไม่มีทางยกอู๋ชิงเย่ให้นายแน่………….”ฉินเฉาถอนหายใจ แล้วพูดขึ้นมา“ฮ่าๆๆ! คนอย่างข้ามันทำไม!”หวังจิ่วอีกล่าวเย้ยหยันออกมาอย่างอดไม่ได้ “เจ้าคิดว่
