ง แล้วกล่าวออกมาด้วยความภาคภูมิใจ“เจ้าพูดผิดแล้ว”แต่ทว่าไป๋หยวนหยวนกล่าวเตือนอีกครั้ง “เจ้าฆ่าเซียวเหว่ยได้ แต่เจ้าเอาชนะเขาไม่ได้”เธอกล่าวออกมาอย่างจริงจัง “ทักษะของสำนักสวรรค์เร้นลับนั้นคือการสังหาร หากเจ้าไม่พบโอกาสที่จะลอบสังหารเซียวเหว่ย แล้วเจ้าคิดว่าจะเอาชนะเขาเวทย์วิญญาณอนันต์ของเขาได้งั้นเหรอ? มีวิญญาณของปีศาจเกือบหนึ่งล้านดวงที่อยู่บนนั้น นั่นไม่ใช่จำนวนน้อยๆ ………….แม้แต่แม่ของเจ้า หากสู้กันแบบตัวต่อตัวก็อาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเซียวเหว่ย”“แต่ข้าไม่กลัวฉินเฉาคนนั้นหรอก หากต้องสู้ข้าก็จะสู้ ถ้าเพื่อสำนักสวรรค์เร้นลับแล้ว แม้จะต้องสละชีวิตตัวเอง ข้าก็จะต้องปกป้องความปลอดภัยของสำนักสวรรค์เร้นลับเอาไว้ให้ได้”อู๋ชิงเย่กล่าวออกมาอย่างทะนงตน“ห้าวหาญเอาไว้มันก็ดี แต่เจ้าก็ควรที่จะระมัดระวังเอาไว้บ้าง โอ้?เฉินจุนอี้คนนั้นกลายเป็นฝ่ายเสียเปรียบไปแล้ว!”เพราะคำพูดของไป๋หยวนหยวน สายตาของทั้งสองคนจึงหันไปจับจ้องที่สนามประลองอีกครั้งเฉินจุนอี้กำลังยืนอยู่บนสนาม เขาหอบหายใจออกมาเล็กน้อยไม่คาดคิดเลยว่า กระบี่หัวใจมารของตนจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉินสือเอ้อเลยความเร็วของฉินสือเอ้อก็ดูแปลกมาก เขาสามารถหลบเลี่ยงสายตาของข้า แล้วยิงลูกศรเพลิงเข้าสู่จุดตายได้เสมอพลังของลูกศรเพลิงก็น่าสะพรึงกลัวเช่นกัน หากถูกยิงเข้าไปสักครั้ง ถ้าไม่ตายก็คงจะกลายเป็นคนพิการ“ดูเหมือนว่านายจะไม่ค่อยมีเรี่ยวแรงเท่าไหร่นะ”ฉ
