หลือขอ แย่แล้ว ผู้ชายคนนั้นกำลังดึงจิตมารของเจ้าออกมาเป็นอาวุธ!”“อะ อะไรนะ………”ฉินเฉารู้สึกว่าจิตใจของเขากำลังสับสนวุ่นวาย เขาแยกเสียงของคนอื่นไม่ออกแล้วความรู้สึกอันน่าขยะแขยงได้หลั่งไหลออกมาจากหน้าอก นั่นทำให้เขารู้สึกอึดอัดมากในเวลานี้ คนที่ตกใจที่สุดน่าจะเป็นเฉินจุนอี้ ที่กำลังวางฝ่ามือลงบนหน้าอกของฉินเฉา“สวรรค์…………ขะ ข้ากำลังจะปลดปล่อยตัวอะไรออกมา…………..”ร่างกายของเฉินจุนอี้นิ่งค้างอยู่ตรงนั้นแต่ปีศาจยังคงร้องคำราม พยายามตะเกียกตะกายออกมาจากหน้าอกของฉินเฉาอย่างบ้าคลั่งจิตมารของชายคนนี้มันคืออะไร!ทำไมถึงได้น่าสะพรึงกลัวมากขนาดนี้!เขาคิดที่จะนำจิตมารของอีกฝ่ายมาสร้างเป็นกระบี่ และโจมตีแต่สุดท้าย จิตมารตนนี้มีพลังมหาศาลจนเกินไป แม้แต่เขาก็ยังต้านทานมันไม่ได้ แล้วจะนับประสาอะไรกับการนำมาทำเป็นอาวุธ“กะ กลับเข้าไปซะ!”เฉินจุนอี้เริ่มตัวสั่น เขารู้ดีว่าหากเจ้าสิ่งนี้ถูกปลดปล่อยออกมา อย่าว่าแต่ตัวเขาเลย บางทีทั่วทั้งสำนักสวรรค์เร้นลับก็อาจจะต้องพบเจอกับหายนะโดยเฉพาะเฉินจุนอี้ที่ต้องทนแบกรับความรุนแรงนี้ เขาจะต้องถูกฆ่าตายก่อนอย่างแน่นอนดังนั้นเฉินจุนอี้จึงพยายามอย่างสุดกำลัง แสงสีแดงส่องสว่างอยู่บนฝ่ามือ เขาพยายามที่จะผลักจิตมารให้กลับเข้าไปข้างในแต่ในขณะนั้นเอง ปีศาจตนนั้นกลับปลดปล่อยฝ่ามือขนาดยักษ์สีดำออกมาจากปาก และตบเข้าที่ร่างกายของเฉินจุนอี้เข้าอย่างจังตู้ม!เฉินจุนอี้นั้นราวกับไก่ต
