ของหลัวเนี่ยนั้นราวกับสายลมสายหมอกที่อยู่ห่างไกลออกไปฉินเฉาได้ยินมันเร็วขึ้นเรื่อยๆหากยังเป็นแบบนี้ต่อไป เขาคงจะแย่แล้วจริงๆ“สังหารคลั่งระยะไกล!”ในขณะนั้นเอง ร่างเพรียวบางที่สวมหน้ากากภูตผีได้มาปรากฏตัวอยู่บนสนามประลองอย่างกะทันหันเธอเคลื่อนไหวราวกับภูตผีมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าฉินเฉา พร้อมกับยื่นมือขวาแทงปีศาจที่อยู่ในหน้าอกของฉินเฉาพายุทอร์นาโดสีดำทมิฬพุ่งออกมาจากฝ่ามือของเธอ และฉีกกราชากร่างของปีศาจตนนั้น“อ๊ากกก!”ด้วยการโจมตีอย่างเต็มกำลังนี้ ปีศาจพลันกรีดร้องโหยหวนออกมาในช่วงเวลานี้ สติของฉินเฉาค่อยๆ กลับคืนมาอย่างช้าๆภาพตรงหน้าพลันชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ร่างของอู๋ชิงเย่ได้สะท้อนอยู่ในดวงตาของเขา“เจ้าเด็กเหลือขอ รีบควบคุมจิตมารเร็วๆ สิโว๊ย!”เสียงของหลัวเนี่ยดังก้องอยู่ในหูของเขา“พระสูตรหัวใจเพชร!”ฉินเฉาทำสมาธิด้วยพระสูตรหัวใจเพชรในทันที ฝ่ามือสีทองขนาดยักษ์ได้พุ่งออกมาจากร่างกายของเขา และดึงปีศาจกลับเข้าไปในร่างกายอีกครั้งแสงสีแดงบนท้องฟ้าได้สลายหายไปในทันทีแรงกดดันอันมหึมาก็สูญสลายไปด้วยเช่นเดียวกันฉินเฉาจ้องมองอู๋ชิงเย่ที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้า แล้วเอ่ยถามออกมาอย่างอดไม่ได้“ช่วยฉันเอาไว้ทำไม?”“เจ้าจะต้องตายด้วยมือของข้าเท่านั้น”
