ฉินเฉากำลังนั่งอยู่บนเตียง กลิ่นหอมจางๆ ของผู้หญิงทำให้เขารู้สึกง่วงนอนได้ตลอดเวลาอามิตตาพุทธ กลิ่นกายของผู้หญิงคนนี้มีฤทธิ์สะกดจิตหรือไงกัน?ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอู๋ชิงเย่เป็นคนลงมือโจมตีฉินเฉาด้วยตัวเองหรือไม่ แต่ฉินเฉานั้นนั่งสมาธิอยู่ที่นี่จนถึงกลางดึกแล้ว ยังไม่มีมือสังหารคนไหนมารบกวนเขาเลยสักคนน่าแปลกจริงๆช่างเถอะ เขาขี้เกียจคิดถึงเรื่องพวกนี้แล้วเขาควรจะคิดถึงวิธีการรับมือกับพลังของอู๋ชิงเย่ในวันพรุ่งนี้ต่างหากเป็นเพราะว่าเขาไม่สามารถเปิดเผยตัวตนได้ชั่วคราว จึงทำได้แค่ใช้พลังของสุนัขปีศาจเก้าเร้นลับมารับมือกับผู้หญิงคนนั้นเท่านั้นถึงแม้ว่าความเร็วของสุนัขปีศาจจะรวดเร็วมาก แต่ดูเหมือนว่าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับความเร็วของบรรดามือสังหาร เขากลับไม่ได้มีข้อได้เปรียบใดๆ เลยหากพูดถึงเรื่องพลังในการฝึกตน จิตสังหารของอู๋ชิงเย่ก็รับมือได้ยากมากนับว่าสูสีกับทักษะการใช้มีดเล่มดำของราชันย์ภูตเก้าเร้นลับเลยไม่รู้ว่าหากเปรียบเทียบกันจริงๆ แล้วใครจะแข็งแกร่งกว่ากัน?ฉินเฉานึกสงสัยขึ้นมาบ้างแล้วแต่ว่าเรื่องนี้ต้องเอาไว้พูดกันทีหลังภาระที่อยู่บนบ่าของเขาในตอนนี้มันมีมากจนเกินไป มากมายจนนับไม่ถ้วนฉินเฉายังคงนั่งสมาธิและฝึกฝนพลังเทพของตัวเองต่อไปอย่างสงบใจถึงแม้ว่าจะมีเหล่ามังกรสาวโบราณทั้งหกตน ที่คอยฝึกฝนพลังเทพอยู่ในดินแดนหมอกให้กับเขาอย่างต่อเนื่อง แต่ถ้าหากว่าเขาฝึกฝนมันด้วยตัวเองจะได้ผลลัพธ์ที่ดี
