ถามเสียงเบา“โอ้ เจ้ารู้จักข้า งั้นก็ดูเหมือนว่าพวกเราจะเป็นคนรู้จักกันสินะ”นักพรตฮวาเจียนนั่งอยู่บนต้นไม้ที่อยู่ใกล้ๆ กันนั้น รอยยิ้มลึกลับปรากฏอยู่บนมุมปากของเขาชายชุดดำผงะไปอีกครั้งหนึ่งแม่เจ้า เจ้านักพรตฮวาเจียนมันช่างเจ้าเล่ห์จริงๆ!“นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญ เรื่องที่สำคัญกว่านั้นคือเจ้ามาทำอะไรที่นี่?”ชายชุดดำเอ่ยถามออกมาด้วยน˺าเสียงเย็นชา“ยังต้องให้ข้าพูดอีกเหรอ……….”นักพรตฮวาเจียนเปล่งเสียงหัวเราะแปลกประหลาดออกมา“สาเหตุที่ทำให้เจ้ามาอยู่ที่นี่ มันก็คือสาเหตุที่ทำให้ข้าต้องมาอยู่ที่นี่ด้วยเหมือนกัน”นักพรตฮวาเจียนก็คิดที่จะค้นหาความลับของสำนักสวรรค์เร้นลับเหมือนกันงั้นเหรอ?“หึๆ นึกว่าเจ้าจะเป็นนักพรตเสียอีก”ชายชุดดำกล่าวถากถางออกมาอย่างอดไม่ได้“นักพรตก็ต้องกินข้าวเหมือนกัน”นักพรตฮวาเจียนยักไหล่ “ยังไงก็เถอะ พวกเรามีเป้าหมายเดียวกันงั้นทำไมถึงไม่มาร่วมมือกันล่ะ?”“ทำไมข้าถึงต้องเชื่อเจ้าด้วย?”จู่ๆ ฉินเฉาก็รู้สึกได้ว่า ชายชุดดำที่ยืนอยู่ตรงนั้นมีท่าทีเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อยผู้ชายคนนี้จะต้องกำลังมองหาโอกาส ที่จะลอบฆ่านักพรตฮวาเจียนอยู่อย่างแน่นอน“ข้าว่า ฆ่าเจ้าให้ตายไปที่นี่ จากนั้นก็มีความสุขอยู่กับความลับแค่เพียงคนเดียว แบบนั้นยังจะน่าเชื่อถือได้มากกว่า”
