“เธอแน่ใจนะ…………ว่าทางนี้คือทางที่จะไปห้องพักของแขก?”ฉินเฉาเอ่ยถามขึ้นมาด้วยความกังวลใจยิ่งเดินไปมากเท่าไหร่ มันก็เหมือนกับว่ากำลังเดินเข้าไปในป่าทึบมากกว่าแถวนี้ดูมีสิ่งก่อสร้างซะที่ไหน?ดูเหมือนว่าจะมีภูเขาอยู่บนเกาะแห่งนี้ และท่าทางมันก็จะน่าเป็นปล่องภูเขาไฟเสียด้วยหวังว่ามันจะเป็นภูเขาไฟที่ดับไปแล้วนะ อามิตตาพุทธ“ตกลงว่าเจ้าเป็นคนรู้ทาง หรือว่าข้าเป็นคนรู้ทางกันแน่?”สาวน้อยในอาภรณ์สีเหลืองหันหน้ากลับมากลอกตาใส่ฉินเฉา“สำนักสวรรค์เร้นลับเต็มไปด้วยผืนป่า นี่คือการรักษาสิ่งแวดล้อมที่ดี เข้าใจไหม? แล้วใครบอกว่าที่นี่ไม่มีห้องพัก? เจ้าดูนั่นสิ”สาวน้อยยื่นมือชี้นิ้วไปยังเหนือศีรษะฉินเฉาเงยหน้าขึ้น และเห็นบ้านต้นไม้ ซึ่งสร้างอยู่บนลำต้นของต้นไม้ที่อยู่ใกล้ๆ“เชี่ย! เข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า? แบบนี้ก็ยังนับว่าใช่อีกเหรอ!”“นับสิ ทำไมถึงจะต้องไม่นับด้วยล่ะ?”สาวน้อยในอาภรณ์สีเหลืองจ้องมองฉินเฉา ราวกับกำลังมองมนุษย์ต่างดาว “จะมีคนอยู่ที่นั่นไม่ได้หรือไง?”“อันที่จริงมันก็เป็นไปได้………..”“แล้วนั่นยังไม่พออีกเหรอ?”สาวน้อยในอาภรณ์สีเหลืองชูสองนิ้วขึ้นมา ราวกับได้รับชัยชนะแล้ว จากนั้นเธอก็หันหน้ากลับไป แล้วเดินตรงเข้าไปในป่าลึกอีกครั้งภาพของปล่องภูเขาไฟยิ่งปรากฏชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ ในครรลองสายตาของฉินเฉาดูเหมือนว่าเขากำลังเข้ามาใกล้กับใจกลางของเกาะแห่งนี้แล้ว“เจ้ากำลังแปลกใจอยู่ใช่ไหม ว่าทำไมถึงได้มี
