ๆ เธอก็หัวเราะออกมา “หากคุณชายฉินรักชอบผู้ชายด้วยกัน ข้าก็จะจัดการให้คุณชายฉินกับนักพรตฮวาเจียนพักอาศัยอยู่ในห้องเดียวกันก็ได้”“เชี่ย!”ฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะสบถออกมานี่มันเรื่องบ้าอะไร!ยัยนี่กำลังจงใจใส่ร้ายเขาอยู่ชัดๆ!“งั้นก็ช่างมันเถอะ ฉันไม่ได้มีความชอบในเรื่องแบบนั้น เธอรีบนำทางไปได้แล้ว!”ฉินเฉากัดฟันกรอด กล่าวกับสาวน้อยในอาภรณ์สีเหลือง“โธ่ ช่างน่าเสียดายจริงๆ”สาวน้อยคนนั้นส่ายหน้า ทำทีว่าเสียใจเป็นอย่างมาก “งั้นก็ตามข้ามา แล้วห้ามบ่นอะไรอีก ข้าอุตส่าห์นำทางให้เจ้าด้วยความหวังดีแท้ๆเจ้าห้ามบ่นนั่นบ่นนี่อีกล่ะ ได้ยินไหม?”“เชี่ย แม้กระทั่งสิทธิในการบ่นก็ยังไม่มี นี่มันหลักการบ้าบออะไร?”ฉินเฉารู้สึกปวดหัวขึ้นมายัยผู้หญิงน่าตายคนนี้ เขาอยากจะจับเธอมาเปลื้องผ้า แล้วตีก้นแรงๆ ซะให้เข็ดไม่อย่างนั้นเธอก็คงจะไม่รู้ว่าฉินเฉาคนนี้ร้ายกาจขนาดไหนแต่ช่างมันเถอะ ตอนนี้เขาไม่ใช่ฉินเฉา แต่เป็นฉินสือเอ้อฉินเฉาทำได้แค่ยักไหล่เท่านั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะทำตามความคิดนี้โดยเฉพาะเมื่อเขามีหน้าตาที่โหดเหี้ยมราวกับปีศาจในสำนักสวรรค์เร้นลับแห่งนี้ ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็มีแต่ผู้หญิง ช่างเป็นเรื่องที่ไม่น่ายินดีเอาซะเลย“เธอใช้อคติของตัวเองมาตัดสินคนอื่นแบบนี้ได้ยังไง?”ฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะร้องประท้วงขึ้นมา “มันไม่ใช่ความผิดของฉันสักหน่อย ที่โตมาแล้วมีหน้าตาแบบนี้!”“ใช่ๆ มันไม่ใช่ความผิดของเจ้าจริงๆ นั่นแหละ”หญ
